Hadith Representative
Doa dalam tahiyyat - 10: ALLAHUMMA A'IDZHU MIN 'ADZAABILQABRI
Imam Abu Dawud : 4127حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَهَذَا لَفْظُ هَنَّادٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمِنْهَالِ عَنْ زَاذَانَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ كَأَنَّمَا عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرُ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ هَاهُنَا وَقَالَ وَإِنَّهُ لَيَسْمَعُ خَفْقَ نِعَالِهِمْ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ حِينَ يُقَالُ لَهُ يَا هَذَا مَنْ رَبُّكَ وَمَا دِينُكَ وَمَنْ نَبِيُّكَ قَالَ هَنَّادٌ قَالَ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ قَالَ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ وَمَا يُدْرِيكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا }الْآيَةُ ثُمَّ اتَّفَقَا قَالَ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ قَدْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا قَالَ وَيُفْتَحُ لَهُ فِيهَا مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَإِنَّ الْكَافِرَ فَذَكَرَ مَوْتَهُ قَالَ وَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَأَفْرِشُوهُ مِنْ النَّارِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا قَالَ وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ قَالَ ثُمَّ يُقَيَّضُ لَهُ أَعْمَى أَبْكَمُ مَعَهُ مِرْزَبَّةٌ مِنْ حَدِيدٍ لَوْ ضُرِبَ بِهَا جَبَلٌ لَصَارَ تُرَابًا قَالَ فَيَضْرِبُهُ بِهَا ضَرْبَةً يَسْمَعُهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ فَيَصِيرُ تُرَابًا قَالَ ثُمَّ تُعَادُ فِيهِ الرُّوحُحَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Беҙгә [Усман бин Әбү Сәйәбә] әйтте, беҙгә [Джарирға] әйтте. -икенсе юлында телгә алына- Беҙгә [Ханнад Сари] әйткәнсә, беҙгә [Әбү Мөғәүиә] әйтте - һәм был лафадз Ханнад- [Әл Әмәсиҙән] [Әл Минхәл] [Задзандан] [Әл Бара бин Әзиб] ул әйтте: «Беҙ бергә Рәсүлуллаһ үәхиллаһ менән булдыҡ кеше, беҙ зыяратҡа килеп еттек. Соҡор эшләнгәс, Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм ултырҙы, шунан беҙ уның эргәһенә ултырҙыҡ. Баш өҫтөндә ҡоштар йөрөгәндәй, тынып ҡалдыҡ. Ул ваҡытта ул ергә йәбешкән таяҡ тотҡан, һуңынан башын күтәреп: «Аллаһтан ҡәбер ғазабынан һаҡлауҙы һорағыҙ», — тигән. Ул һөйләмде ике-өс тапҡыр әйтте. Джарирҙың хәҙисенә өҫтәлмә яҙылған. Ул артабан: — Ысынлап та, өйҙәренә ҡайтҡанда аяҡ кейемдәренең шаҡылдауын мәйет ишетә аласаҡ; атап әйткәндә, унан: «Эй һин, һинең Раббиң кем? Һеҙ ниндәй дин тотаһығыҙ? Ә һинең пәйғәмбәрең кем? ' -Ханнад телгә ала; Ул: - «Шунан һуң уның янына ике фәрештә килеп ултырҙы. Фәрештә: «Һеҙҙең Рабб кем?» Ул: «Минең Раббым – Аллаһ», — тип яуап бирҙе. Фәрештә тағы ла: «Һеҙҙең динегеҙ ниндәй?» тип яуап биргән: «Минең динем – Ислам». Фәрештә тағы ла: «Һиңә ебәрелгән был кеше кем ул? — тип яуап бирҙе ул: «Ул Аллаһтың Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үсәллам». фәрештә тағы ла: «Һин нимә беләһең?» Ул: «Мин Аллаһтың китабын уҡыйым, уға ышанам һәм уны раҫлайым», — тип яуап бирә. Джарир хәҙисендә аяттың аҙағына тиклем: «Шулай итеп, Аллаһ Тәғәләнең һүҙенең мәғәнәһе был: «-Аллаһ иман килтергәндәрҙең -иманын- раҫлай...-» тип өҫтәлгән. -Ҡс. Ибраһим: 27- шунан һуң ике риүәйәтсе лафаҙ тураһында килеште: «Ул әйтте: «Шул саҡта күктән бер тауыш ишетелде: «Минең ҡолом әйткән һүҙҙәр дөрөҫ, уға күктә келәм йәйегеҙ, уға күк ишектәрен асығыҙ һәм уға күк кейемдәре бирегеҙ». — тип дауам итте ул: «Шунан уға күк еҫе килтерелде, шунан ҡәберен күҙ күргәнсе киңәйттеләр». Ул артабан былай тип дауам итте: «Әгәр ҙә үлгән кеше иманһыҙ булһа, уның йәне тәненә ҡайтасаҡ». Шул ваҡытта уны ике фәрештә килеп ултыртты. Ике фәрештә: «Һинең Раббың кем?» — тип яуап бирҙе ул: «Ха, ха, ха». Мин белмәйем'. Фәрештә: «Һеҙҙең динегеҙ ниндәй?» — тип яуап биргән. Мин белмәйем'. Фәрештә тағы ла: «Һиңә ебәрелгән был кеше кем ул? — тип яуап бирҙе ул: — Һа, ха. Мин белмәйем'. Шунан һуң күктән: «Ул ялған һөйләне», — тигән тауыш яңғыраны. Уға йәһәннәмдән келәм бир, йәһәннәмдән кейем бир, йәһәннәм ҡапҡаларын ас уға'. Ул артабан: «Шунан уға эҫе һәм тамуҡ еҫе килде. Шунан ҡәберҙе һөйәктәр бер-береһенә яҡынлашҡансы тарайттылар». Йәрир хәҙисендә өҫтәлгән: «Ул әйтте: «Шунан ул бығаулы, һуҡыр һәм телһеҙ булды». Ә уға тимер ҡаҙаҡ бирелгән, әгәр ҙә ул тауға бәрелһә, һис шикһеҙ, туҙанға әйләнер ине». Ул артабан былай тип дауам итте: — Шунан һуң кафирҙы, тауышты бөтә йән эйәләре ишеткәнсе, ҡаҙаҡ менән туҡмағандар; көнсығыш осонан көнбайыш осона тиклем - ендәр һәм кешеләрҙән башҡа - туҙанға әйләнгәнсе'. Ул хикәйәне дауам итте: «Бынан һуң уның йәне тағы ла ҡайтарылды». Беҙгә [Ханнад бин Әс Сари] әйтте, һөйләне [Ғабдулла бин Нумайр] әйтте, һөйләне [Әл Әғмәси] әйтте, беҙгә [Әл Минхал] [Әбү Ғүмәр Задзандан] әйтте; Мин ишеттем [Әл Бәрә] пәйғәмбәребеҙҙән, саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм, ул әйтте.... һуңынан хәҙисте телгә алды».