Hadith Representative
Kesabaran Rasulullah menghadapi gangguan kaum quraisy ketika sedang shalat
Imam Tirmidzi : 2930حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ بْنِ سَلْمٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ اللَّهُمَّ الْعَنْ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ قَالَ فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ }فَتَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَسْلَمُوا فَحَسُنَ إِسْلَامُهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَقَدْ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ لَمْ يَعْرِفْهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ وَعَرَفَهُ مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ
[Абу Соиб Салм ибни Ҷунада ибни Салми Куфӣ] ба мо [Аҳмад ибни Басир] аз [Умар ибни Ҳамза] аз [Салим ибни Абдуллоҳ ибни Умар] аз [падараш] нақл кардааст, гуфт: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Уҳуд жангида: «Эй Аллоҳ, Абу Суфёнга лаънат айт, Ҳорис ибн Ҳишомга лаънатла, эй Аллоҳ, Шафвон ибн Умайяга лаънатла!» деб дуо қилдилар. баъд оят поин омад. Ба корашон заррае дахолат нахоҳӣ кард ва ё Аллоҳ тавбаашонро мепазирад ва ё азобашон мекунад. Сураи Оли Имрон: 128, вале Худованд онњоро бахшид ва билохира бо исломи пок Исломро пазируфтанд». Абӯисо гуфт, ки ин ҳадис ҳасан ғариб аст ва ба ҳадиси Умар ибни Ҳамза аз падараш бегона маҳсуб мешавад, [Аз Зуҳрӣ] аз [Солим] аз [падараш] ривоят кардааст, аммо Муҳаммад ибни Исмоил онро аз Умар ибни Ҳамза намедонист ва танҳо аз ҳадиси Зуҳрӣ медонист.