Hadith Representative
Setiap manusia akan mengikuti apa yang pernah disembahnya
Imam Tirmidzi : 2480حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ أَلَا يَتْبَعُ كُلُّ إِنْسَانٍ مَا كَانُوا يَعْبُدُونَهُ فَيُمَثَّلُ لِصَاحِبِ الصَّلِيبِ صَلِيبُهُ وَلِصَاحِبِ التَّصَاوِيرِ تَصَاوِيرُهُ وَلِصَاحِبِ النَّارِ نَارُهُ فَيَتْبَعُونَ مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَيَبْقَى الْمُسْلِمُونَ فَيَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ أَلَا تَتَّبِعُونَ النَّاسَ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ اللَّهُ رَبُّنَا هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى نَرَى رَبَّنَا وَهُوَ يَأْمُرُهُمْ وَيُثَبِّتُهُمْ ثُمَّ يَتَوَارَى ثُمَّ يَطَّلِعُ فَيَقُولُ أَلَا تَتَّبِعُونَ النَّاسَ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ اللَّهُ رَبُّنَا وَهَذَا مَكَانُنَا حَتَّى نَرَى رَبَّنَا وَهُوَ يَأْمُرُهُمْ وَيُثَبِّتُهُمْ قَالُوا وَهَلْ نَرَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ تِلْكَ السَّاعَةَ ثُمَّ يَتَوَارَى ثُمَّ يَطَّلِعُ فَيُعَرِّفُهُمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّبِعُونِي فَيَقُومُ الْمُسْلِمُونَ وَيُوضَعُ الصِّرَاطُ فَيَمُرُّونَ عَلَيْهِ مِثْلَ جِيَادِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ وَقَوْلُهُمْ عَلَيْهِ سَلِّمْ سَلِّمْ وَيَبْقَى أَهْلُ النَّارِ فَيُطْرَحُ مِنْهُمْ فِيهَا فَوْجٌ ثُمَّ يُقَالُ هَلْ امْتَلَأْتِ فَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ثُمَّ يُطْرَحُ فِيهَا فَوْجٌ فَيُقَالُ هَلْ امْتَلَأْتِ فَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ حَتَّى إِذَا أُوعِبُوا فِيهَا وَضَعَ الرَّحْمَنُ قَدَمَهُ فِيهَا وَأَزْوَى بَعْضَهَا إِلَى بَعْضٍ ثُمَّ قَالَ قَطْ قَالَتْ قَطْ قَطْ فَإِذَا أَدْخَلَ اللَّهُ أَهْلَ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَأَهْلَ النَّارِ النَّارَ قَالَ أُتِيَ بِالْمَوْتِ مُلَبَّبًا فَيُوقَفُ عَلَى السُّورِ بَيْنَ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَهْلِ النَّارِ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ فَيَطَّلِعُونَ خَائِفِينَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ فَيَطَّلِعُونَ مُسْتَبْشِرِينَ يَرْجُونَ الشَّفَاعَةَ فَيُقَالُ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَهْلِ النَّارِ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ قَدْ عَرَفْنَاهُ هُوَ الْمَوْتُ الَّذِي وُكِّلَ بِنَا فَيُضْجَعُ فَيُذْبَحُ ذَبْحًا عَلَى السُّورِ الَّذِي بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ خُلُودٌ لَا مَوْتَ وَيَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ لَا مَوْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رِوَايَاتٌ كَثِيرَةٌ مِثْلُ هَذَا مَا يُذْكَرُ فِيهِ أَمْرُ الرُّؤْيَةِ أَنَّ النَّاسَ يَرَوْنَ رَبَّهُمْ وَذِكْرُ الْقَدَمِ وَمَا أَشْبَهَ هَذِهِ الْأَشْيَاءَ وَالْمَذْهَبُ فِي هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ الْأَئِمَّةِ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَابْنِ عُيَيْنَةَ وَوَكِيعٍ وَغَيْرِهِمْ أَنَّهُمْ رَوَوْا هَذِهِ الْأَشْيَاءَ ثُمَّ قَالُوا تُرْوَى هَذِهِ الْأَحَادِيثُ وَنُؤْمِنُ بِهَا وَلَا يُقَالُ كَيْفَ وَهَذَا الَّذِي اخْتَارَهُ أَهْلُ الْحَدِيثِ أَنْ تُرْوَى هَذِهِ الْأَشْيَاءُ كَمَا جَاءَتْ وَيُؤْمَنُ بِهَا وَلَا تُفَسَّرُ وَلَا تُتَوَهَّمُ وَلَا يُقَالُ كَيْفَ وَهَذَا أَمْرُ أَهْلِ الْعِلْمِ الَّذِي اخْتَارُوهُ وَذَهَبُوا إِلَيْهِ وَمَعْنَى قَوْلِهِ فِي الْحَدِيثِ فَيُعَرِّفُهُمْ نَفْسَهُ يَعْنِي يَتَجَلَّى لَهُمْ
Безгә [Кутәйбә] безгә [Габдел Азиз бин Мөхәммәд] [Әл-Әлә бин Абдуррахман] [атасыннан] [Әбү Һөрәйрә]дән Пәйгамбәр галәйһиссәлам болай диде: «Аллаһ Кыямәт көнендә кешеләрне бер кырда җыя, аннары аларга килә, ул әйтә: Исегездә тотыгыз, һәр кеше үзе табынган нәрсәгә иярә. Аннары хачка табынучыларга хачның гәүдәләнеше күрсәтелде, сынга табынучыларга сынның гәүдәләнеше күрсәтелде, ә утка табынучыларга утның гәүдәләнеше күрсәтелде, аннары алар элек табынган нәрсәгә иярделәр һәм мөселманнар калдылар, шуннан соң Галәмнәрнең Раббысы аларга килеп: «Сез аларга иярмисезме?» – дип сорады. Алар әйттеләр: «Без сездән Аллаһка сыенабыз, без сездән Аллаһка сыенабыз, Раббыбыз, бу безнең Раббыбызны күргәнчегә кадәр. Ул аларга боерык бирде һәм аларны ныгытты, аннары яшеренде, аннары килеп: «Сез аларга иярмисезме?» – дип сорады. Алар әйттеләр: «Без сездән Аллаһка сыенабыз, без сездән Аллаһка сыенабыз, Раббыбыз, бу безнең Раббыбызны күргәнчегә кадәр.» Ул аларны идарә итә һәм урнаштыра. Алар сорадылар: "Без Аны күрәбезме, әй Аллаһның Илчесе?" Ул җавап бирде: "Сезгә тулы айлы төндә айны күрү кыенмы?" Алар җавап бирделәр: "Юк, әй Аллаһның Илчесе. Ул әйтте: "Чыннан да, сез Аны шул вакытта күрүдә кыенлык кичермәссез. Шуннан соң Ул яшеренде, аннары күренде, аннары Үзен аларга таныштырды, Ул әйтте: Мин сезнең Раббыгыз, миңа иярегез." Мөселманнар тордылар, аннары шират урнаштырылды, алар иң яхшы атлар һәм җайдаклар кебек аны кичтеләр, шират өстендә булганда әйткән сүзләре: Коткарыгыз, коткарыгыз. Шуннан соң, җәһәннәм әһеле генә калды, алар арасында зур төркем җәһәннәмгә ташланды, аннан соң җәһәннәмнән: "Сез туйдыгызмы?" дип сорадылар. Җәһәннәм: "Тагын берәр нәрсә бармы?" дип җавап бирде. Шуннан соң, җәһәннәм әһеле, алар арасында зур төркем, җәһәннәмгә ташланды, аннан соң җәһәннәмнән: "Сез туйдыгызмы?" дип сорадылар. Җәһәннәм: "Тагын берәрсе бармы?" дип җавап бирде. Алар барысы да тикшерелгәннән соң, Аллаһ Тәгалә аягын җәһәннәмгә куйды һәм аларны бер-берсенә бастырды. Ул сорады: "Җитәрлекме?" Җәһәннәм җавап бирде: Җитәр, җитәр. Аллаһ җәннәт әһелен җәннәткә, ә җәһәннәм әһелен җәһәннәмгә керткәннән соң, үлемне сөйрәп алып килделәр һәм аннары җәннәт әһелләре белән җәһәннәм әһелләре арасындагы диварга куйдылар, аннан соң җәннәт әһеленә: "Әй, җәннәт әһелләре!" - дип әйттеләр. Алар куркып карадылар. Җәһәннәм әһеленә: "Әй, җәһәннәм әһелләре!" - дип әйттеләр. Алар шатланып карадылар, шәфәгать өметләнделәр. Аннары җәннәт әһеленә һәм җәһәннәм әһеленә: "Сез моны беләсезме?" - дип әйттеләр. Алар җавап бирделәр: "Без моны беләбез, бу безнең җаннарыбызны алу өчен бирелгән үлем." Аны җәннәт белән җәһәннәм арасындагы диварга куйдылар һәм суйдылар, аннан соң: "Әй, җәннәт әһелләре, мәңгелек вакыт килде, үлем юк, һәм әй, җәһәннәм әһелләре, сез дә мәңгелек, үлем юк", - дип әйттеләр. Әбү Гайсә әйтте: "Бу хәдис хәсән-сәхих. Пәйгамбәрдән (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) кешеләрнең Раббыларын күрүләре, Раббының килүе һәм башка шундый нәрсәләр турында сөйләмәгән охшаш күп риваятьләр бар. Суфьян Әс Сәури, Мәлик ибн Әнәс, Ибн Әл-Мөбәрәк, Ибн Уяйнә, Вәки һәм башка имамнар арасыннан булган гыйлем әһелләре фикеренчә, бу мәсьәлә буенча дөрес фикер йөртү мәсьәләсе - алар - ахирәттә - бу әйберләрне күрәләр. Алар: "Бу хәдисләр риваять ителә һәм без аларга ышанабыз, ничек дип - техник яктан - сорамыйбыз", - диделәр. Бу - хәдис әһелләре сайлаган фикер мәсьәләсе; әйберләр хәдистә искә алынганча һәм ничек ышанганча - күренәчәк, аңлатылмаган, фаразланган һәм ничек дип соралмаган. Бу - алар сайлаган һәм тәкъдим иткән гыйлем әһеленең карашы. Пәйгамбәрнең (салләллаһу галәйһи вәссәлам): "Аннары ул үзен аларга таныштырды" - сүзләренең мәгънәсе - аларга күренү дигәнне аңлата.