Hadith Representative
Kesaksian dua orang yang adil menjadi dasar dalam penegakan hukum
Imam Nasa'i : 4568أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ عِمْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ حَمْزَةَ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ أَنَّ الزُّهْرِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّ عَمَّهُ حَدَّثَهُ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ وَاسْتَتْبَعَهُ لِيَقْبِضَ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبْطَأَ الْأَعْرَابِيُّ وَطَفِقَ الرِّجَالُ يَتَعَرَّضُونَ لِلْأَعْرَابِيِّ فَيَسُومُونَهُ بِالْفَرَسِ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَهُ حَتَّى زَادَ بَعْضُهُمْ فِي السَّوْمِ عَلَى مَا ابْتَاعَهُ بِهِ مِنْهُ فَنَادَى الْأَعْرَابِيُّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلَّا بِعْتُهُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَهُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَطَفِقَ النَّاسُ يَلُوذُونَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِالْأَعْرَابِيِّ وَهُمَا يَتَرَاجَعَانِ وَطَفِقَ الْأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَاهِدًا يَشْهَدُ أَنِّي قَدْ بِعْتُكَهُ قَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بِعْتَهُ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ لِمَ تَشْهَدُ قَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ شَهَادَةَ رَجُلَيْنِ
अस्मान् [अल हैतसाम बिन् मरवान बिन् इमरान] इति सूचित्वा सः अवदत्; अस्मान् [मुहम्मद बिन् बक्कर] इत्यस्मै कथितवान् इति सः अवदत्; अस्मान् [याह्या अर्थात् इब्न हमजाह] [अज जुबैदी] इत्यस्मात् वृत्तान्तं कृतवान् यत् [अज ज़ुह्री] इत्यनेन [उमराह बिन् खुजैमाह] इत्यस्मात् तस्मै सूचितं यत् [तस्य मातुलः] तस्मै अवदत् यः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य सहचरानाम् एकः आसीत् सः तस्मै अवदत् यत् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन क bedouin तथा सः धनं ग्रहीतुं तस्य अनुसरणं कृतवान्, ततः पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः स्वस्य गतिं त्वरितवान् यदा बेदुइनः स्वस्य गतिं मन्दं कृतवान्, ततः जनाः बेदुइनस्य समीपं गन्तुं आरब्धवन्तः तस्य सौदां च कर्तुं आरब्धवन्तः, ते न जानन्ति स्म यत् पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यनेन तत् क्रीतवन् यावत् तेषु एकः यत् मूल्यं क्रीतवन् आसीत् तस्मात् अधिकं मूल्यं न वर्धयति स्म, ततः बेदुइनः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमम् आहूय अवदत् किं त्वं मम अश्वं क्रीणसि यदि न तर्हि अहं तम् विक्रयिष्यामि, नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः बेदुइनस्य आह्वानं श्रुत्वा एव उत्तिष्ठति स्म, सः अवदत्- 'किं मया भवतः कृते न क्रीतवन्? सः उत्तरं दत्तवान् न, अल्लाहस्य द्वारा अहं भवतः कृते तत् न विक्रीतवान्, ततः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अवदत्- 'मया भवतः कृते क्रीतवन्,' ततः जनाः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य बेदुइनस्य च परितः समागन्तुं आरब्धवन्तः, ततः तौ द्वौ अपि प्रत्यागतवन्तौ, बेदुइनः अवदत् साक्षीम् आनयतु यत् मया भवतः कृते विक्रीतम्, खुजैमा बिन् तस्बिट् अवदत् अहं साक्ष्यं ददामि यत् भवतः समीपे अस्ति विक्रीतवान्, ततः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः कुजैमा साक्ष्यं स्वीकृत्य अवदत्- 'किं कारणात् त्वं साक्ष्यं ददासि,' सः अवदत्, भवतः विश्वासं कृत्वा, हे अल्लाहस्य दूत, सः अवदत् तदा अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः खुजैमाहस्य साक्ष्यं द्वयोः साक्षिभिः सह कृतवान्।