Hadith Representative
Kesaksian dua orang yang adil menjadi dasar dalam penegakan hukum
Imam Nasa'i : 4568أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ عِمْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ حَمْزَةَ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ أَنَّ الزُّهْرِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّ عَمَّهُ حَدَّثَهُ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ وَاسْتَتْبَعَهُ لِيَقْبِضَ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبْطَأَ الْأَعْرَابِيُّ وَطَفِقَ الرِّجَالُ يَتَعَرَّضُونَ لِلْأَعْرَابِيِّ فَيَسُومُونَهُ بِالْفَرَسِ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَهُ حَتَّى زَادَ بَعْضُهُمْ فِي السَّوْمِ عَلَى مَا ابْتَاعَهُ بِهِ مِنْهُ فَنَادَى الْأَعْرَابِيُّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلَّا بِعْتُهُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَهُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَطَفِقَ النَّاسُ يَلُوذُونَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِالْأَعْرَابِيِّ وَهُمَا يَتَرَاجَعَانِ وَطَفِقَ الْأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَاهِدًا يَشْهَدُ أَنِّي قَدْ بِعْتُكَهُ قَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بِعْتَهُ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ لِمَ تَشْهَدُ قَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ شَهَادَةَ رَجُلَيْنِ
Беҙгә [Әл-Хәйтсәм бин Мәрүән бин Имранға] хәбәр итеп, ул; беҙгә [Мөхәммәт бин Бәккәргә] һөйләгән, тине; беҙгә [Яхъя атап әйткәндә Ибн Хәмзә] [Әз Зөбәйдиҙән] [Әз Зөһри] уға [Ғүмәрә бин Хөзәймә]нән [уның абзыйы] пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренең береһе булған уға пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиүә ғәләйһиссәләм уға пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм әйткән, тип әйткән. һәм ул аҡсаны алырға тип уның артынан эйәреп китте, шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уның юлын тиҙләтте. ә бәҙәүи үҙенең сәйәхәтен яйлатты, шунан кешеләр бәҙәүи янына килә башланы һәм уның өсөн һатыулашты, улар пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм һатып алғанын белмәнеләр, тик уларҙан береһе һатып алғандан артыҡ хаҡты арттырҙы, шунан һуң бәҙүи пәйғәмбәребеҙгә саҡырҙы һәм пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм һатып алығыҙ йәки һатып алығыҙ тип әйтте. юғиһә мин уны һатам, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм бәҙәүиҙәрҙең саҡырыуын ишеткәс, тороп баҫты, ул әйтте: «Мин түгелме? һинән һатып алдымы?» Ул яуап бирҙе юҡ, Аллаһ менән ант итәм мин уны һиңә һатманым, шунан пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Мин уны һеҙҙән һатып алдым», шунан кешеләр пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм тирәһендә йыйыла башланы һәм бәҙәүи, шунан улар икеһе лә ҡайтты, бәҙәүилек әйтте, тип әйтте, тип килтерергә бер Кәхүбит һеҙгә, тип. Мин шаһитлыҡ итәм, һеҙ уны һатҡанһығыҙ, шунан һуң Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шаһитлыҡты ҡабул итте Күзәймә һәм әйтте: «Нимә арҡаһында һеҙ шаһитлыҡ итәһегеҙ», — тине, һеҙгә ышанып, эй Рәсүлуллаһ, ул шул саҡта Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ике титимоһис менән эшләне.