Hadith Representative
Barang siapa minum khamr, maka shalatnya tidak diterima selama empat puluh hari, dan jika ia mati tanpa taubat, ia masuk neraka
Imam Tirmidzi : 1785حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ الرَّابِعَةَ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ لَمْ يَتُبْ اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَقَاهُ مِنْ نَهْرِ الْخَبَالِ قِيلَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمَا نَهْرُ الْخَبَالِ قَالَ نَهْرٌ مِنْ صَدِيدِ أَهْلِ النَّارِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Беҙгә [Ҡотәйбә] һөйләне, беҙгә [Джарир бин Ғәбдел Хәмид] [Әтәх бин Әс Сағибтан] [Ғабдулла бин Ғүмәрҙән] [атаһынан] һөйләне, ул әйтте; [Ғабдулла бин Ғүмәр] әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Кем хәмр эсһә, Аллаһы Тәғәлә уның доғаларын ҡырҡ көн дауамында ҡабул итмәй, тәүбә итһә, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итер». Ләкин, әгәр ҙә ул ҡабаттан шулай эшләһә, тимәк, ҡырҡ көн дауамында Аллаһы Тәғәлә уның доғаһын ҡабул итмәйәсәк, тәүбә итһә, тимәк, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итер, әммә ҡабаттан шулай эшләһә, тимәк, ҡырҡ көн дауамында Аллаһ Тәғәлә уның доғаһын ҡабул итмәйәсәк, тәүбә итһә, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итер. Әгәр ҙә дүртенсе тапҡыр тағы ла шулай эшләһә, Аллаһ уның доғаһын ҡырҡ көн дауамында ҡабул итмәҫ. Һәм бынан һуң, әгәр ул тәүбә итһә, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итмәйәсәк һәм уға Хабал йылғаһынан һыу эсерәсәктәр. һуңынан: «Эй, Әбү Абдуррахман, был Әл-Хабал йылғаһымы?» Ул: «Был йәһәннәм халҡынан килгән ирендәр йылғаһы», — тип яуап бирҙе. Әбү Иса әйтте; Был Хәсәндең хәҙисе. Һәм шулай уҡ риүәйәт ителгән, мәҫәлән, был хәҙис Абдуллаһ бин Әмрҙән һәм Ибн Ғәббәс пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән.