Hadith Representative
Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar
Imam Tirmidzi : 3227حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ قَال سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ يَقُولُبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَأْتُونِي بِهِ فَخَرَجْنَا تَتَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا قَالَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا يَا حَاطِبُ قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ نَسَبٍ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا فَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ قَالَ وَفِيهِ أُنْزِلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ }السُّورَةَقَالَ عَمْرٌو وَقَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي رَافِعٍ وَكَانَ كَاتِبًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِيهِ عَنْ عُمَرَ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ نَحْوَ هَذَا وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ وَقَالُوا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ وَقَدْ رُوِيَ أَيْضًا عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ ذَكَرَ بَعْضُهُمْ فِيهِ فَقَالَ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُجَرِّدَنَّكِ
Безгә [Ибн Әбу Гомәр] безгә [Суфиян]дан [Әмр бин Динардан] [Әл Хәсән бин Мөхәммәд, ягъни Әл Хәнәфиядән] [Убәйдулла бин Әбу Рафи] сөйләде, ул болай диде: Мин [Әли бин Әбу Талиб] болай дигәнен ишеттем: Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам безне, ягъни мине, әз-Зүбәйрне һәм Әл-Микдад бин Әл Әсвәдне җибәрде. Ул әйтте: "Рауза Хах дигән урынга барып җитегез, чөнки анда хат күтәргән хатын бар, аннан алыгыз һәм миңа алып килегез". Аннары без чыгып киттек, атларыбыз чаба башлады, без Рауза Хахка барып җиттек, һәм, күрәсең, без бер хатын-кызны очраттык, аннары без: "Хатны алып килегез!" - дидек. Аннары хатын: "Мин хат алып килмәдем", - диде. Аннары без: "Сез чыннан да хатны алдыгызмы, әллә киемнәрегезне салдыгызмы?" - дидек. Али әйтте; аннары хатын үрелгән чәченнән хатны алды - бәйләм, бәйләм- диде. Али әйтте: Аннары без хатынны Аллаһның Илчесе саллаһу галәйһи вәссәламгә тоттык, һәм хатның Хәтиб бин Әбу Балтаадан Мәккәдәге мөшрикләргә язылган булуы ачыкланды, ул аларга Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең кайбер эшләре турында сөйләде. Аннары ул: "Бу нәрсә, әй Хәтиб?" - дип сорады. Хәтиб әйтте: "Мине гаепләүдә ашыкмагыз, әй Аллаһның Илчесе! Чыннан да, мин Корәеш арасында яшәгән кеше идем, аларның нәселеннән түгел идем, ә сезнең белән булган мөһаҗирләрнең туганнары бар иде, алар Мәккәдә гаиләләрен һәм милкен саклыйлар иде. Мин алар белән нәселем булмаганда, алар минем туганлыгымны саклый алырлык эш эшләргә теләдем, һәм мин моны көфер булганым яки динемнән чыкканым өчен яки Ислам килгәннән соң көферлеккә риза булганым өчен эшләмәдем. Шуннан соң Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам: "Ул хаклы", - диде. Шуннан соң Гомәр бин әл-Хәттаб, Аллаһ аннан риза булсын, - диде. И Аллаһның Илчесе, бу икейөзленең муенын кисәргә рөхсәт итегез! Шуннан соң Пәйгамбәр галәйһиссәлам әйтте: «Чыннан да, ул Бәдер сугышында катнашкан иде, беләсезме, Аллаһ Бәдер белгечләренә карап: «Теләсәгез, эшләгез, мин сезнең гөнаһларыгызны гафу иттем», – дигән булырга мөмкин». Али әйтте; аннары бу хат Хәтиб бин Әбу Балтага турында төште: «Әй мөэминнәр, Минем дошманнарымны һәм үзегезнең дошманнарыгызны тугры дуслар итеп алмагыз». -Сурәт. Әлмүмтәнганә 1-, Әмр әйтте: Минем белүемчә, Ибн Әбу Рафиъ Али бин Әбу Талибның сәркатибе иде. Бу хәдис хәсән сахих хәдис, һәм ул Гомәр һәм Җәбир бин Габдуллаһтан, һәм бу хәдисне Суфьян бин Уяйнәдән шулай риваять иткән бер генә кеше дә юк. Һәм алар бу редакция белән әйттеләр: сез чыннан да хатны чыгарасызмы яки киемнәрегезне саласызмы! Шулай ук [Әбу Абдуррахман әс-Суламидан] [Алидән] бу хәдис кебек риваять ителә, кайберләре аңа: "Син хатны бир, югыйсә без синең киемнәреңне салдырырбыз", - диделәр.