Hadith Representative
Malaikat menguji tiga orang yang sakit dari bani Isra'il
Imam Bukhari : 3205حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ ثَلَاثَةً فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ أَبْرَصَ وَأَقْرَعَ وَأَعْمَى بَدَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَبْتَلِيَهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مَلَكًا فَأَتَى الْأَبْرَصَ فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ لَوْنٌ حَسَنٌ وَجِلْدٌ حَسَنٌ قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ عَنْهُ فَأُعْطِيَ لَوْنًا حَسَنًا وَجِلْدًا حَسَنًا فَقَالَ أَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْإِبِلُ أَوْ قَالَ الْبَقَرُ هُوَ شَكَّ فِي ذَلِكَ إِنَّ الْأَبْرَصَ وَالْأَقْرَعَ قَالَ أَحَدُهُمَا الْإِبِلُ وَقَالَ الْآخَرُ الْبَقَرُ فَأُعْطِيَ نَاقَةً عُشَرَاءَ فَقَالَ يُبَارَكُ لَكَ فِيهَا وَأَتَى الْأَقْرَعَ فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ شَعَرٌ حَسَنٌ وَيَذْهَبُ عَنِّي هَذَا قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ وَأُعْطِيَ شَعَرًا حَسَنًا قَالَ فَأَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْبَقَرُ قَالَ فَأَعْطَاهُ بَقَرَةً حَامِلًا وَقَالَ يُبَارَكُ لَكَ فِيهَا وَأَتَى الْأَعْمَى فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ يَرُدُّ اللَّهُ إِلَيَّ بَصَرِي فَأُبْصِرُ بِهِ النَّاسَ قَالَ فَمَسَحَهُ فَرَدَّ اللَّهُ إِلَيْهِ بَصَرَهُ قَالَ فَأَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْغَنَمُ فَأَعْطَاهُ شَاةً وَالِدًا فَأُنْتِجَ هَذَانِ وَوَلَّدَ هَذَا فَكَانَ لِهَذَا وَادٍ مِنْ إِبِلٍ وَلِهَذَا وَادٍ مِنْ بَقَرٍ وَلِهَذَا وَادٍ مِنْ غَنَمٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَتَى الْأَبْرَصَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ تَقَطَّعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلَا بَلَاغَ الْيَوْمَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي أَعْطَاكَ اللَّوْنَ الْحَسَنَ وَالْجِلْدَ الْحَسَنَ وَالْمَالَ بَعِيرًا أَتَبَلَّغُ عَلَيْهِ فِي سَفَرِي فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْحُقُوقَ كَثِيرَةٌ فَقَالَ لَهُ كَأَنِّي أَعْرِفُكَ أَلَمْ تَكُنْ أَبْرَصَ يَقْذَرُكَ النَّاسُ فَقِيرًا فَأَعْطَاكَ اللَّهُ فَقَالَ لَقَدْ وَرِثْتُ لِكَابِرٍ عَنْ كَابِرٍ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ وَأَتَى الْأَقْرَعَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِهَذَا فَرَدَّ عَلَيْهِ مِثْلَ مَا رَدَّ عَلَيْهِ هَذَا فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ وَأَتَى الْأَعْمَى فِي صُورَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ وَابْنُ سَبِيلٍ وَتَقَطَّعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلَا بَلَاغَ الْيَوْمَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ شَاةً أَتَبَلَّغُ بِهَا فِي سَفَرِي فَقَالَ قَدْ كُنْتُ أَعْمَى فَرَدَّ اللَّهُ بَصَرِي وَفَقِيرًا فَقَدْ أَغْنَانِي فَخُذْ مَا شِئْتَ فَوَاللَّهِ لَا أَجْهَدُكَ الْيَوْمَ بِشَيْءٍ أَخَذْتَهُ لِلَّهِ فَقَالَ أَمْسِكْ مَالَكَ فَإِنَّمَا ابْتُلِيتُمْ فَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنْكَ وَسَخِطَ عَلَى صَاحِبَيْكَ
Hevur sagt mær [Ahmad bin Ishaq] hevur sagt okkum [Amru bin 'Ashim] hevur sagt okkum [Hammam] hevur sagt okkum [Ishaq bin Abdullah] sagt, hevur sagt mær ['Abdur Rahman bin Abu Amrah] at [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] segði við hann, at hann. Og tað er eisini frásagt, hevur sagt mær [Muhammed] hevur sagt okkum [Abdullah bin Raja'] hevur sagt okkum [Hammam] frá [Ishaq bin Abdullah] segði, hevur sagt mær ['Abdur Rahman bin Abu Amrah] at [Abu Hurairah Radliallahu Anhu vóru sagt honum at hann hoyrdi trý: frá Bani Isra'il sum vóru raktir av sjúku. Tann fyrri hevði spitalsku, tann seinni hevði skallut høvd og tann triði var blindur. Síðani royndi Allah Ta'ala teir við at senda ein eingil at møta teimum. Fyrst kom ein eingil til ein mann við spitalsku og spurdi hann; 'Hvat dámar tær best?'. Hesin persónurin svaraði; 'Mín húðlitur og húð eru góð, tí nú á døgum halda menniskju seg burtur frá mær'. Hann helt fram: 'So gníggjaði eingilin húðina á honum, til hon hvarv og varð skift út við ein góðan lit og húð'. Tá spurdi eingilin aftur; „Hvønn dýrgrip dámar tær best?“. Viðkomandi svaraði; 'Kamelur'. Frásøgumaðurin segði: 'Ella kúgv', frásøgumaðurin ivaðist í, um viðkomandi hevði spitalsku ella var skallutur. Ein segði; 'Kamel' og onnur søgdu; 'Kúgv'. So varð honum givin dusintals kamelar, tá segði eingilin; 'Má kamelarnir hava signingar fyri teg'. Tá kom eingilin til tann skallaða mannin og spurdi hann; 'Hvat dámar tær best?'. Hesin persónurin svaraði; 'Vaksa gott hár og henda sjúkan fer burtur frá mær tí nú fara menniskju burtur frá mær'. Hann helt fram: 'So gníggjaði eingilin høvdið á hesum persóninum, til tað hvarv og varð skift út við vakurt hár'. Tá spurdi eingilin aftur; „Hvønn dýrgrip dámar tær best?“. Viðkomandi svaraði; 'Kúgv'. So fekk hann eina við barn kúgv og eingilin segði; 'Vónandi fær kúgvin signingar fyri teg'. Síðan kom eingilin til hins blinda og spurdi hann; 'Hvat dámar tær best?'. Hesin persónurin svaraði; 'Um bara Allah Ta'ala vildi endurreist mína sjón, soleiðis at eg við teirri sjónini kundi síggja menniskju'. Hann helt fram: 'So gníggjaði eingilin eyguni á hesum manninum, til Allah Ta'ala gav honum sjónina aftur'. Tá spurdi eingilin aftur; „Hvønn dýrgrip dámar tær best?“. Viðkomandi svaraði; 'Geit'. So fekk hann eina við barn geit'. So fjølgaðust dýrini hjá teimum báðum fyrstu fólkunum ríkiliga og tað gjørdi triði persónurin eisini, hvør teirra hevði ein dal at beita kamelar, ein dal at beita kúgv og ein dal at beita geitir. Síðan kom eingilin til mannsins, sum hevði verið spitalskur í spitalskum líki og mælti; 'Eg eri ein fátækur persónur, hvørs proviant er farin upp á hesi ferðini og eingin hevur sagt, at eg eri á lívi í dag uttan Allah Ta'ala.' So eg spyrji teg, av tí persóninum, sum hevur givið tær tann vakra litin og húðina á einum kameli, vilt tú geva mær proviant, so eg kann halda fram við míni ferð? . So segði hesin persónurin; 'Ja, tað eru nógv rættindi - hjá mær at røkja - '. Tá spurdi Eingil hann; „Eg haldi, at eg kenni teg. Vart tú ikki ein persónur, sum hevði sjúku og fólk skundaðu sær undan tær og tú vart í fátækradømi og so gav Allah Ta'ala tær ríkidømi?'. Hesin persónurin svaraði; 'Eg havi alt hetta frá arvaligum arvi'. So segði eingilin; 'Um tú lýgur, má Allah Ta'ala venda tær aftur til tín upprunaliga stand'. Tá kom eingilin til hins fyrr skallaða mannin í kea-líki . og tann við skallaða høvdinum, so segði eingilin sum sagt varð við tann fyrsta persónin so svaraði tann persónurin sum áður hevði skallaða høvdið sum tann sum áður hevði spedalsku svaraði so segði eingilin; 'Um tú lýgur, má Allah Ta'ala venda tær aftur til tín upprunaliga stand'. Þa kom eingillinn til þess mannz er blindr var i blinda manns liki ok mællti; 'Eg eri ein fátækur persónur, hvørs proviant er farin upp á hesi ferðini og eingin hevur sagt, at eg eri á lívi í dag uttan Allah Ta'ala.' So spyrji eg teg við tí, sum hevur givið tær sjónina aftur í geitarformi, vilt tú geva mær proviant, so eg kann halda fram við ferðini? . So svaraði hesin persónurin; 'Eg plagdi at vera blindur tá gav Allah Ta'ala mær aftur sjónina og eg var eisini ein fátækur persónur tá gav Hann mær nokk, so tak tað sum tú vilt. Við Allah, eg skal ikki forða tær í at taka okkurt, so leingi tú tekur tað fyri Allah Ta'ala'. So segði eingilin; »Halt fast um dýrgripin. Jú, tú ert royndur og Allah Ta'ala hevur verið nøgdur við teg og reiður við tínar báðar vinir'.