Hadith Representative
Orang yang muntah dengan sengaja batal puasanya, namun bila tidak sengaja maka tidak batal
Imam Tirmidzi : 653حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَضَاءٌ وَمَنْ اسْتَقَاءَ عَمْدًا فَلْيَقْضِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَثَوْبَانَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِيسَى بْنِ يُونُسَ و قَالَ مُحَمَّدٌ لَا أُرَاهُ مَحْفُوظًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَصِحُّ إِسْنَادُهُ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَثَوْبَانَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاءَ فَأَفْطَرَ وَإِنَّمَا مَعْنَى هَذَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ صَائِمًا مُتَطَوِّعًا فَقَاءَ فَضَعُفَ فَأَفْطَرَ لِذَلِكَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ مُفَسَّرًا وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الصَّائِمَ إِذَا ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلَا قَضَاءَ عَلَيْهِ وَإِذَا اسْتَقَاءَ عَمْدًا فَلْيَقْضِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ
Ci fu dittu ca [Ali bin Hujr] ci dissi [Isa bin Yunus] di [Hsyam bin Hasan] di [Muhammad bin Sirin] di [Abu Hurairah] ca lu prufeta dissi: "Chiḍḍu ca vumita, nun è obbligatoriu pi iḍḍu, ma pi chiḍḍu ca vumita, obbligatoriu pi iḍḍu cumpensari lu sò digiunu". -lu narraturi- dissi, nna chistu capitulu -c'è puru na narrazzioni -pinta- di Abu Darda', Tsauban e Fadlalah bin 'Ubaid. Abu 'Isa dissi, l'hadith di Abu Hurairah è n'hadith hasan gharib, nun canusciumu l'hadith dâ storia di Hisham di Ibn Sirin di Abu Hurairah dû prufeta tranni dâ storia di 'Isa bin Yunus. Muhammad dissi: Nun penzu ca stu hadith è mahfuzh. Abu 'Isa dissi ca chistu hadith fu narratu attraversu assài canali, ma nuḍḍu di chisti è autènticu. Fu narratu puru di Abu Darda', Tsauban e Fadlalah bin 'Ubaid ca lu prufeta na vota vumìu e poi rumpiu lu digiunu, lu significatu di stu hadith è ca lu prufeta vumìu mentri digiunava tathawwu' - sunnah - si sintìa dèbbuli comu l'autri cristiani, poi rumpiu lu digiunu narrazzioni e li sò ntirpritazzioni. Li studiusi applicanu puru stu hadith traennu na cunclusioni ligali, ca na pirsuna ca digiuna e poi vumita, allura non è obbligata a fari qhadla', ma si vumita apposta, allura è obbligata a fari qhadla' pô so digiunu. Tra li studiusi ca tèninu chista upiniuni ci sunnu Sufyan Ats Tsauri, Syafi'i, Ahmad e Ishaq.