হাদিছ
Tata cara khutbah jum'at: Rasulullah telah mengajarkan khutbah hajah, yaitu: innal hamda lillaah, nahmaduhu
Imam Nasa'i : 1387أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَلَّمَنَا خُطْبَةَ الْحَاجَةِ الْحَمْدُ لِلَّهِ نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ يَقْرَأُ ثَلَاثَ آيَاتٍ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ }{ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا }{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا }قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ أَبُو عُبَيْدَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ شَيْئًا وَلَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَلَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ
আমাক জনাইছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুৎছানা] আৰু [মুহাম্মদ বিন বাছ্ছিয়াৰ] তেওঁলোকে দুয়োজনে ক’লে; আমাক [মুহাম্মদ বিন জা’ফাৰক] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক [শ্বুবাহ] কৈছে তেওঁ ক’লে; মই [আবু ইছহাকে] [আবু উবাইদা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা শুনিছো। আব্দুল্লাই ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আমাক হাজা খুতবাহ শিকাইছে, অৰ্থাৎ আল্লাহৰ প্ৰশংসা হওক, আমি তেওঁৰ পৰা সহায় আৰু ক্ষমা বিচাৰিছো, আমাৰ আত্মাৰ কু-অভ্যাস আৰু আমাৰ কৰ্মৰ কুৎসিততাৰ পৰা তেওঁৰ আশ্ৰয় লওঁ। যাক আল্লাহৰ দ্বাৰা হিদায়ত দিয়া হয়, তেওঁক কোনেও বিপথে পৰিচালিত কৰিব নোৱাৰে। যাক আল্লাহে বিপথে পৰিচালিত কৰিছে, তেওঁক কোনেও পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰিব। মই সাক্ষ্য দিওঁ যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা - ইবাদতৰ যোগ্য - নাই, আৰু মই সাক্ষ্য দিওঁ যে মহম্মদ তেওঁৰ বান্দা আৰু ৰাছুল’। তাৰ পিছত তেওঁ তলত দিয়া তিনিটা আয়াত পঢ়িলে: ‘হে ঈমান লোৱাসকল, তেওঁৰ প্ৰতি সঁচা ভক্তিৰে আল্লাহক ভয় কৰা, আৰু মুছলমান নহ’লে মৰি নাযাবা’। -প্ৰশ্ন। আলী 'ইমৰাণ -৩-: ১০২-। 'হে তোমালোক মানুহ, তোমালোকৰ ঈশ্বৰক ভয় কৰা যিয়ে তোমালোকক এটা আত্মাৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে, আৰু তেওঁৰ পৰাই আল্লাহে তেওঁৰ পত্নী সৃষ্টি কৰিলে, আৰু দুয়োৰে পৰা আল্লাহে বহু পুৰুষ-মহিলা সৃষ্টি কৰিলে, আৰু আল্লাহক তেওঁৰ নাম -ব্যৱহাৰ কৰি- ভয় কৰা, তোমালোকে ইজনে সিজনক সুধিবা, আৰু -বজাই ৰাখক- চিলাতুৰাহিমৰ সম্পৰ্ক।' সঁচাকৈয়ে আল্লাহে তোমালোকক সদায় পহৰা দিয়ে আৰু চোৱাচিতা কৰে''।-Qs. আন-নিছা'-৪-: ১-। "হে তোমালোক যি বিশ্বাসী, আল্লাহক ভয় কৰা আৰু সঠিক কথা কোৱা।"-প্ৰশ্. আল আহজাব -৩৩-: ৭০-। আবু আব্দুৰহমানে ক’লে; আবু উবাইদাই কেতিয়াও পিতৃৰ খবৰ একেবাৰেই শুনা নাছিল, আব্দুৰহমান বিন আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ আৰু আব্দুল জব্বাৰ বিন ৱাইল বিন হুজৰেও কোনো খবৰ পোৱা নাছিল।