Tata cara shalat kusuf (gerhana matahari) shalat gerhana dan penjelasan tentang gerhana

Imam Bukhari : 986

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْخَسَفَتْ الشَّمْسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ مَا فَعَلَ فِي الْأُولَى ثُمَّ انْصَرَفَ وَقَدْ انْجَلَتْ الشَّمْسُ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَا يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَادْعُوا اللَّهَ وَكَبِّرُوا وَصَلُّوا وَتَصَدَّقُوا ثُمَّ قَالَ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَاللَّهِ مَا مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرُ مِنْ اللَّهِ أَنْ يَزْنِيَ عَبْدُهُ أَوْ تَزْنِيَ أَمَتُهُ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَاللَّهِ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلبَكَيْتُمْ كَثِيرًا

আমাক [আব্দুল্লাহ বিন মছলামে] [মালিক]ৰ পৰা [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত এসময়ত সূৰ্যগ্ৰহণ হৈছিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে জনসমাগমৰ সৈতে নামাজ পঢ়িলে। তেওঁ নিজৰ স্থিতি বঢ়াই প্ৰাৰ্থনাত থিয় হৈছিল, তাৰ পিছত ধনু বঢ়াই প্ৰণাম কৰিছিল, তাৰ পিছত স্থিতি বঢ়াই থিয় হৈছিল, কিন্তু প্ৰথমবাৰৰ দৰে দীঘলীয়া নাছিল। তাৰ পাছত তেওঁ প্ৰণাম কৰি ধনুৰ দৈৰ্ঘ্য বঢ়ালে, কিন্তু প্ৰথম ধনুৰ দৰে দীঘল নহয়। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ সজ্জাৰ দৈৰ্ঘ্য বঢ়াই সজ্জিত কৰিলে, তাৰ পিছত প্ৰথম ৰাক‘আতৰ দৰে দ্বিতীয় ৰাক‘আত কৰিলে। নামাজ পঢ়া শেষ কৰি আকৌ সূৰ্য্যৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল। তাৰ পিছত তেওঁ ৰাইজৰ আগত এটা ধৰ্মধ্বনি দিলে, তেওঁ আল্লাহৰ প্ৰশংসা আৰু মহিমামণ্ডিত কৰি নিজৰ ধৰ্মধ্বনি আৰম্ভ কৰিলে, তাৰ পিছত ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ দুটা চিন, আৰু কাৰোবাৰ মৃত্যু বা জীৱনৰ কাৰণে গ্ৰহণ নকৰে। যদি সূৰ্যগ্ৰহণ দেখা পায়, তেন্তে আল্লাহৰ ওচৰত বহুত প্ৰাৰ্থনা কৰক, তকবীৰ কৰক, নামাজ দিয়ক আৰু দান-বৰঙণি দিয়ক'। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল- ‘হে মহম্মদৰ উম্মাহ! আল্লাহৰ কচম, আল্লাহৰ ঈৰ্ষাতকৈ ডাঙৰ একো নাই, বাদে যেতিয়া তেওঁ নিজৰ পুৰুষ বান্দা বা মহিলা বান্দাক ব্যভিচাৰ কৰা দেখা পায়। হে মহম্মদৰ উম্মাহ! আল্লাহৰ কচম, মই যি জানো, আপুনি যদি জানিলেহেঁতেন, তেন্তে আপুনি কম হাঁহিব আৰু বেছিকৈ কান্দিব'।