Doa nabi meminta hujan: ALLAHUMMA HAWAALAINAA WA LAA 'ALAINAA

Imam Bukhari : 958

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ جُمُعَةٍ مِنْ بَابٍ كَانَ نَحْوَ دَارِ الْقَضَاءِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعْتِ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُغِيثُنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا اللَّهُمَّ أَغِثْنَا قَالَ أَنَسٌ وَلَا وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ وَلَا قَزَعَةً وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلَا دَارٍ قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ فَلَمَّا تَوَسَّطَتْ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ فَلَا وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سِتًّا ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا عَنَّا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الْآكَامِ وَالظِّرَابِ وَبُطُونِ الْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ قَالَ فَأَقْلَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِقَالَ شَرِيكٌ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَهُوَ الرَّجُلُ الْأَوَّلُ فَقَالَ مَا أَدْرِي

[Кутайбә бин Сәгыйд] безгә, [Исмәгыйль бин Җәгъфәр] безгә [Шәриктән] [Әнәс бин Мәликтән] сөйләгәнчә, җомга көнне бер кеше мәчеткә Дарул Кадла'га - Гомәр бин Әл-Хаттаб йортына караган ишектән кергән. Шул вакытта Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) вәгазь сөйләгәндә басып торган, ә ул Аллаһның Илчесе янына карап басып торган һәм: "Әй Аллаһның Илчесе, безнең байлыгыбыз бетте һәм юлларыбыз киселгән. Шуңа күрә Аллаһтан безгә яңгыр җибәрүен сорагыз!" - дигән. Әнәс бин Мәлик болай дигән: "Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) кулларын күтәреп дога кылган: "Аллаһ, безгә яңгыр бир, Аллаһ, безгә яңгыр бир, Аллаһ, безгә яңгыр бир", - дигән. Әнәс бин Мәлик дәвам иткән: "Аллаһ белән ант итәм, моңа кадәр без калын яки нечкә болыт күрмәдек. Безнең белән калкулык арасында бернинди йорт яки бина да юк иде. Кинәт калкулыктан калкан кебек болыт күренде. Күкнең уртасына җиткәч, болыт таралып, яңгыр ява башлады. Әнәс бин Мәлик әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, без алты көн кояшны күрмәдек. Аннары киләсе җомгада Аллаһның Илчесе (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) басып торып вәгазь сөйләгәндә, шул ук ишек аша бер кеше янә керде. Ул кеше торып: "Әй Аллаһның Илчесе, безнең байлыгыбыз юкка чыкты, юлларыбыз киселде. Шуңа күрә Аллаһтан яңгырны туктатуын сора!" – диде. Аллаһның Илчесе (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) кулларын күтәреп дога кылды: "Аллаһ, яңгырны безнең тирә-ягыбызга гына җибәр һәм безгә зыян китермә. Аллаһ, аны тауларга, таулыкларга, тирән чокырларга һәм агачлар үсә торган урыннарга җибәр." Әнәс бин Мәлик әйтте: "Шулай итеп яңгыр туктады. Аннары без кояш нурларында йөрергә чыктык." Шәрик әйтте: "Мин Әнәс бин Мәликтән сорадым: "Бу кеше беренче кешеме?" Ул: "Белмим", – диде."