Doa I'tidal - 1: SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH ... ALLAHUMMA RABBANA LAKAL HAMDU

Imam Bukhari : 747

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ عَنْ اللَّيْثِ وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلَاةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنْ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ

আমাক [ইয়াহ্যা বিন বুকাইৰে] কোৱা হৈছে, আমাক [আল লাইতছ]ক [উকাইলৰ] পৰা [ইবনে শ্বিহাব] কোৱা হৈছে, মোক [আবু বকৰ বিন আব্দুৰহমান]ক কোৱা হৈছে যে তেওঁ [আবু হুৰাইৰা]ক কোৱা শুনিছিল যে, ‘যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে নামাজ পঢ়িছিল, তেতিয়া তেওঁ থিয় হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল -টকবিৰাতুল ইক্ৰাম-, তাৰ পিছত যেতিয়া তেওঁ আবৃত্তি কৰি প্ৰণাম কৰিলে: 'ছামিআল্লাহুল লিমান হামিদাহ -আল্লাহে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰাসকলৰ কথা শুনাওক-' প্ৰণাম কৰাৰ পৰা পিঠি তুলিলে, থিয় অৱস্থাত তেওঁ পঢ়িলে: ৰব্বনা লাকল হামদু -হে আমাৰ ৰাব, আপোনাৰ ওচৰত সকলো প্ৰশংসা-''। [আল লাইতছ]ৰ পৰা [‘আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] ক’লে, ‘ৱা লাকল হামদু’, তাৰ পিছত -ছুজুদ- নামিলে তকবীৰ কৰিলে, তাৰ পিছত মূৰ তুলিলে তকবীৰ কৰিলে -সজ্জাৰ পৰা-, তাৰ পিছত ছাজদা কৰাৰ সময়ত আৰু মূৰ তুলিলে -সজ্জাৰ পৰা- তকবীৰ কৰিলে, তাৰ পিছত গোটেই নামাজত শেষ নোহোৱালৈকে তেনেকৈয়ে কৰিলে। আৰু বহি থকাৰ পিছত দুটা ৰাক‘আতৰ পৰা উঠি -প্ৰাথমিক তচ্যাহুদ-' বুলিও তকবীৰ কৈছিল।