Menjamak shalat saat Perang Tabuk
Imam Ahmad : 20992
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفْرَةٍ سَافَرَهَا وَذَلِكَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَجَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قُلْتُ مَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ قَالَ أَرَادَ أَنْ لَا يُحْرِجَ أُمَّتَهُ
Na faamatala mai ia i matou [‘Abdur Rahman] e faapea [na ta’u mai e Qurroh bin Khalid] ia i matou mai ia [Abu Az Zubair] na ta’u mai e [Abu Ath Tufail] ia i matou mai ia [Mu’adh bin Jabal] na ia fai mai; Na alu le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i se tasi o ana malaga i le taua o Tabuk, na ia tuufaatasia tatalo o le Zuhr ma le Asar, Maghrib ma le Isha’. Na ou fesili atu; O le a le mea na mafua ai ona ia faia faapea? Na ia tali mai; Ina ia aua ne’i avea ma avega mamafa i lana ummah.