Barang siapa bernadzar untuk taat kepada Allah, hendaklah ia menunaikannya. Barang siapa bernadzar untuk maksiat, janganlah ia menunaikannya

Imam Ahmad : 20946

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي الرَّقِّيَّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْعَبْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ السَّدُوسِيَّ يَعْنِي ابْنَ الْخَصَاصِيَّةِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُبَايِعَهُ قَالَ فَاشْتَرَطَ عَلَيَّ شَهَادَةَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنْ أُقِيمَ الصَّلَاةَ وَأَنْ أُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ وَأَنْ أَحُجَّ حَجَّةَ الْإِسْلَامِ وَأَنْ أَصُومَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَأَنْ أُجَاهِدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا اثْنَتَانِ فَوَاللَّهِ مَا أُطِيقُهُمَا الْجِهَادُ وَالصَّدَقَةُ فَإِنَّهُمْ زَعَمُوا أَنَّهُ مَنْ وَلَّى الدُّبُرَ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنْ اللَّهِ فَأَخَافُ إِنْ حَضَرْتُ تِلْكَ جَشِعَتْ نَفْسِي وَكَرِهَتْ الْمَوْتَ وَالصَّدَقَةُ فَوَاللَّهِ مَا لِي إِلَّا غُنَيْمَةٌ وَعَشْرُ ذَوْدٍ هُنَّ رَسَلُ أَهْلِي وَحَمُولَتُهُمْ قَالَ فَقَبَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ حَرَّكَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ فَلَا جِهَادَ وَلَا صَدَقَةَ فَلِمَ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أُبَايِعُكَ قَالَ فَبَايَعْتُ عَلَيْهِنَّ كُلِّهِنَّ

Беҙгә [Зәкәриә бин Әҙи] [Ғөбәйҙиллә бин Әмр Әр Роҡки] [Зәйет бин Әбү Өнәйсә] беҙгә [Джабала бин Сөхәйм] [Әбү Әл Мусанна Әл Әбди] нән әйтте, тине; Мин ишеттем [Садуси бин Әл Хашашийә кеүек]; Мин Пәйғәмбәребеҙгә саллаллааһуғәләйһи вәссәләмгә барҙым, шунан һуң ул минән Аллаһтан башҡа хаҡ Аллаһы Тәғәләнең юҡлығына һәм Мөхәммәттең Уның ҡоло һәм илсеһе булыуына шаһитлыҡ итеүемде талап итте, намаҙ уҡыйым, зәкәт түләйем, ислам хажын үтәйем, Рамаҙан айында ураҙа тотам һәм Аллаһ юлында һуғышам. Шунан мин әйттем; Эй, Аллаһ илсеһе! Валлаһи, икеһен һатып ала алмайым; джихад һәм зәкәт, сөнки улар һуғыштан ҡасҡан кешенең Аллаһы Тәғәләнең асыуы менән ҡайтасағын фаразлай, шуға күрә һуғышһам, ҡомһоҙ булырмын, үлемдән ҡурҡам, тип борсолам. Шул арала минең зәкәтем, валлаһи, аҙ ғына һуғыш ғәнимәте һәм ун дөйә генә, улар барыһы ла көтөүлек һәм ғаиләмдән әйберҙәр. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһи вә сәлләм минең ҡулымды ҡыҫты, ул ҡулын ҡыбырлатты ла һуңынан әйтте; — Джихад, зәкәт юҡ, улай булғас, нишләп ожмахҡа бараһың? Мин әйттем; Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һиңә тоғролоҡ ант итәм. Шунан мин былар барыһына ла тоғролоҡ күрһәттем.