Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Ahmad : 20933
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُطَّلِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ قَالَ وَجَدْتُ فِي كُتُبِ سِعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ أَنَّ عُمَارَةَ بْنَ حَزْمٍ شَهِدَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ
hi byerile [Ya’qub] u hi byerile [‘Abdul ‘Aziz bin Al Muthallib] ku suka eka [Sa’id bin ‘Amr bin Syurahbil] ku suka eka [kokwa wa yena], u vurile; Ndzi kume etibukwini ta Sa’id bin Sa’ad bin ‘Ubadah leswaku [’Umarah bin Hazm] u vone mbhoni ya leswaku Muprofeta sallallaahu’alaihi wasallam u endle xiboho xa leswaku xihlambanyo xi fanele ku voniwa hi mbhoni.