Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Ahmad : 21423
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَمْرِو بْنِ قَيْسِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُمْ وَجَدُوا فِي كُتُبِ أَوْ فِي كِتَابِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ
Swi hi byeriwile [Abu Salamah Al Khuza’i] u hi byerile [Sulaiman bin Bilal] ku suka eka [Rabi’ah bin Abu ‘Abdur Rahman] ku suka eka [Isma’il bin ‘Amr bin Qais bin Sa’ad bin ‘Ubadah] ku suka eka [tata wa yena], leswaku va kume ebukwini ya Sa’ad bin ‘Ubadah leswaku Rasulullah Sallallahu’alaihi Walallam yi endle xiboho hi ku ya hi xihlambanyo ni mbhoni.