Imam Ahmad : 25385
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ وَالَّذِي تَوَفَّى نَفْسَهُ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تُوُفِّيَ حَتَّى كَانَتْ أَكْثَرُ صَلَاتِهِ قَاعِدًا إِلَّا الْمَكْتُوبَةَ وَكَانَ أَعْجَبُ الْعَمَلِ إِلَيْهِ الَّذِي يَدُومُ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِنْ كَانَ يَسِيرًا
Esan zigun [Abdurrazaq] esan zuen; esan digu [Sufyan] [Abu Ishaq]-tik [Abu Salamah bin Abdurrahman] [Ummu Salamah]-tik esan du; 'Arima galdu zuenak, sallallaahu'alaihi wa salam Profeta esan nahi du, ez zen hil bere otoitz gehienak eserita egin arte, derrigorrezko otoitzak izan ezik. Eta gehien miresten zituen egintzak morroi batek etengabe egiten zituenak ziren, arina izan arren».