Imam Ahmad : 25385

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ وَالَّذِي تَوَفَّى نَفْسَهُ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تُوُفِّيَ حَتَّى كَانَتْ أَكْثَرُ صَلَاتِهِ قَاعِدًا إِلَّا الْمَكْتُوبَةَ وَكَانَ أَعْجَبُ الْعَمَلِ إِلَيْهِ الَّذِي يَدُومُ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِنْ كَانَ يَسِيرًا

আমাক [যোনাক] ক’লে; আমাক [আবান] [ইয়াহ্যা বিন আবি কাথিৰ]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [উম্মু চালামাহ, নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নী] ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে জুহৰৰ পিছত দুটা ৰাকাআত নামাজ পঢ়িছিল, তাৰ পিছত ৰাছুল আহিছিল গতিকে তেওঁক ব্যস্ত কৰি ৰাখিছিল আৰু তেওঁৰ ৰাকআত দুটা নামাজ দিবলৈ সময় নাছিল। তাৰ পিছত আছৰ'ৰ পিছত কৰিলে।