Imam Ahmad : 24814
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُهْدِيَتْ لِحَفْصَةَ شَاةٌ وَنَحْنُ صَائِمَتَانِ فَأَفْطَرَتْنِي وَكَانَتْ ابْنَةُ أَبِيهَا فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَبْدِلَا يَوْمًا مَكَانَهُ
Esan zigun [Yazid] esan zuen; jakinarazi digu [Sufyan, hots, Ibn Husein] [Azzuhri] [Urwah] [Aisyah]-tik [Aisyah]-tik; «Hafshah behin ahuntz bat oparitu zioten, barau egiten genuen bitartean. Baraualdia hautstera gonbidatu ninduen -bere iloba zen- Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ezagutu gintuen eta horren berri eman genion, gero esan zuen: 'Aldatu eguna lekuaren arabera'.