Imam Ahmad : 24814

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُهْدِيَتْ لِحَفْصَةَ شَاةٌ وَنَحْنُ صَائِمَتَانِ فَأَفْطَرَتْنِي وَكَانَتْ ابْنَةُ أَبِيهَا فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَبْدِلَا يَوْمًا مَكَانَهُ

Wedi dweud wrthym [Yazid] efe a ddywedodd; wedi adrodd i ni [Sufyan, sef Ibn Husein] o [Azzuhri] o [Urwah] o [Aisyah] wedi dweud; 'Roedd Hafshah unwaith yn cael gafr yn anrheg, tra roedden ni'n ymprydio. Fe wnaeth fy ngwahodd i dorri'r ympryd - roedd yn nai iddo - dyma Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn cwrdd â ni a dywedon ni wrtho am y peth, yna dywedodd: 'Newid y dydd yn ôl y lle'.