Imam Ahmad : 24814
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُهْدِيَتْ لِحَفْصَةَ شَاةٌ وَنَحْنُ صَائِمَتَانِ فَأَفْطَرَتْنِي وَكَانَتْ ابْنَةُ أَبِيهَا فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَبْدِلَا يَوْمًا مَكَانَهُ
Nws tau hais rau peb [Yazid] nws hais tias; tau qhia rau peb [Sufyan, uas yog Ibn Husein] los ntawm [Azzuhri] los ntawm [Urwah] los ntawm [Aisyah] hais tias; 'Hafsah ib zaug tau muab tshis ua khoom plig, thaum peb yoo mov. Nws caw kuv ua kev yoo mov - nws yog nws tus xeeb ntxwv - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ntsib peb thiab peb qhia nws txog nws, ces nws hais tias: 'Hloov hnub raws li qhov chaw'.