Imam Ahmad : 24138
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ قَدْ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ فَقَالَ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيَّ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ حَتَّى بَلَغَ أَجْرًا عَظِيمًا } قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ
[Abdurrozzaq] [Ma'mar] esan digunez, esan zuen; esan du [Az Zuhri]; eman dit [Urwah] [Aisha] esanez; Hogeita bederatzi gau igaro zirenean, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam ezagutu ninduen. Berak -Aisyah- Esan zuen; lehen ezagutu ninduen, hala esan nuen; 'O Allahren mezularia, ez al zenuen zin hilabetez guregana ez etorriko eta hogeita bederatzian etorri zinen nigana, horixe da eta kalkulatu dut. Honela esan zuen: «Hain zuzen ere, hilabete batek hogeita bederatzi egun ditu». Orduan esan zuen: "O Aisyah, zerbait gogoratzen dizut, eta ez zaitez presarik egin gurasoei aholkua eskatu arte". Gero bertso bat irakurri zidan; O Profeta, esaiozu zure emazteak... editoreei... saria handia da. Aisyah esan zuen; «Garai hartan bazekien nire gurasoek ezinezkoa zitzaidala banantzeko esatea». esan zuen Aishak; esan nuen; 'Alaren eta bere mezulariaren alde al da nire gurasoei erabakia eskatu behar diet? Izan ere, Ala, bere mezularia eta ondorengo bizitza nahi ditut.