Imam Bukhari : 688
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَهُ حَصِيرٌ يَبْسُطُهُ بِالنَّهَارِ وَيَحْتَجِرُهُ بِاللَّيْلِ فَثَابَ إِلَيْهِ نَاسٌ فَصَلَّوْا وَرَاءَهُ
[Ibrahim bin Al Mundzir]-ek esan zigun, [Ibn Abu Fudaik]-ek esan zigun, [Ibn Abu Dzi'b-ek] [Al Maqburi]-tik [Abu Salamah bin 'Abdurrahman]-etik ['Aisyah]-tik esan zigun, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak egunean zehar zabaltzen zuen esterilla bat zuela, eta gauez besteengandik estaltzeko horma bat bezala egiten zuela. Otoitz egiten ari zela, jendea biltzen zen haren atzean otoitz egiteko.