Imam Bukhari : 688

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَهُ حَصِيرٌ يَبْسُطُهُ بِالنَّهَارِ وَيَحْتَجِرُهُ بِاللَّيْلِ فَثَابَ إِلَيْهِ نَاسٌ فَصَلَّوْا وَرَاءَهُ

اسان کي [ابراهيم بن المنذر] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابن ابو فديڪ] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابن ابو دزع] ٻڌايو آهي [المقبوري] کان [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان [عائشه] ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ وٽ هڪ چَٽِي هئي جيڪا ڏينهن ۾ وڇائي ڇڏيندا هئا، جڏهن ته رات جو ان کي ڀت وانگر ٺاهيندا هئا جيڪا انهن کي ٻين ماڻهن کان ڍڪيندي هئي. جڏهن اهي نماز پڙهي رهيا هئا، ماڻهو انهن جي پٺيان نماز پڙهڻ لاءِ گڏ ٿيندا هئا.