Imam Bukhari : 688

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَهُ حَصِيرٌ يَبْسُطُهُ بِالنَّهَارِ وَيَحْتَجِرُهُ بِاللَّيْلِ فَثَابَ إِلَيْهِ نَاسٌ فَصَلَّوْا وَرَاءَهُ

আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন আল মুণ্ড্জিৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনে আবু ফুদাইকে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনে আবু জি’ব] [আল মাকবুৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান] [আইছিয়া]ৰ পৰা, যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ এটা মেট আছিল যিটো তেওঁ দিনত মেলি দিছিল, আনহাতে ৰাতি তেওঁ ইয়াক সেই দেৱালৰ দৰে বনাইছিল আন মানুহৰ পৰা তেওঁক ঢাকি ৰাখিছিল। তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকোঁতে তেওঁৰ পিছফালে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ মানুহ গোট খাইছিল।