Imam Ahmad : 23892
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ جَاءَتْ فَتَاةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي زَوَّجَنِي ابْنَ أَخِيهِ يَرْفَعُ بِي خَسِيسَتَهُ فَجَعَلَ الْأَمْرَ إِلَيْهَا قَالَتْ فَإِنِّي قَدْ أَجَزْتُ مَا صَنَعَ أَبِي وَلَكِنْ أَرَدْتُ أَنْ تَعْلَمَ النِّسَاءُ أَنْ لَيْسَ لِلْآبَاءِ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ
Esan digu [Waki'], esan digu [Kahmas] [Abdullah bin Buraidah] [Aisyah]-tik esan du; «Bazen emakume gazte bat Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era etorri eta esan zuena; 'O Allahren mezularia! Aitak anaiaren alabarekin ezkondu ninduen, bere estatusa igotzeko asmoz». Orduan Profetak emakumeari bere iritzia erabakitzeko aukera eman zion. Emakumeak esan zuen orduan; «Egia esan, pozik nengoen nire aitak egin zuenarekin, baina emakumeek jakitea nahi dut aitek ez dutela alabak behartzeko eskubiderik».