Imam Ahmad : 23892

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ جَاءَتْ فَتَاةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي زَوَّجَنِي ابْنَ أَخِيهِ يَرْفَعُ بِي خَسِيسَتَهُ فَجَعَلَ الْأَمْرَ إِلَيْهَا قَالَتْ فَإِنِّي قَدْ أَجَزْتُ مَا صَنَعَ أَبِي وَلَكِنْ أَرَدْتُ أَنْ تَعْلَمَ النِّسَاءُ أَنْ لَيْسَ لِلْآبَاءِ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ

Na taʻu mai e [Waki'] ia i matou, na taʻu mai e [Kahmas] ia i matou mai ia [Abdullah bin Buraidah] mai ia [Aisha] o lē na fai mai; 'Na sau se tamaʻitaʻi talavou i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) ma fai atu; 'Le Avefeau a Allah! Na faaipoipo aʻu e loʻu tamā i lona tausoga ina ia siitia lona tulaga.' Ona tuuina atu lea e le Avefeau a Allah i le fafine le avanoa e filifili ai mo ia lava. Ona fai mai lea o le fafine; 'O le mea moni, ua ou fiafia i le mea na faia e loʻu tamā, ae ou te manaʻo ia iloa e fafine e leai se aia tatau a tamā e faʻamalosia ai a latou afafine.'