Imam Ahmad : 23812
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الْآيَاتِ آيَاتِ الرِّبَا مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهُنَّ عَلَيْنَا ثُمَّ حَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ
Esan zigun [Abdurrazzaq], esan zuen; Jakinarazi digute [Sufyan] [Mansur]-tik [Abi Adh Dhuha] [Masruq]-etik esan; esan zuen [Aisyah] Allah tabaroka wata'ala surah al-baqaroh amaieran lukurreriaren inguruko bertsoak agerian utzi zituenean; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam zutitu eta bertsoak irakurri zituen eta gero khomar salmenta debekatu zuen.