Imam Ahmad : 23812
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الْآيَاتِ آيَاتِ الرِّبَا مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهُنَّ عَلَيْنَا ثُمَّ حَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ
Wedi dweud wrthym [Abdurrazzaq], dywedodd; Mae wedi cael ei adrodd i ni [Sufyan] o [Mansur] o [Abi Adh Dhuha] o [Masruq] meddai; meddai [Aisyah] pan ddatgelodd Allah tabaroka wata'ala yr adnodau am usuriaeth ar ddiwedd surah al-baqaroh; Safodd Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam ar ei draed a darllen yr adnodau ac yna gwaharddodd werthu khomar.