Imam Ahmad : 23800
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ خَرَجَ فَصَلَّى
আমাক [মুহাম্মাদ বিন জা’ফাৰক] কৈছে, তেওঁ ক’লে; আমাক [ছ্যু’বাহ] [আবি বকৰ বিন হাফছ]ৰ পৰা [উৰৱাহ বিন আজ-জুবাইৰ]ৰ পৰা কৈছে, এইদৰে কৈছে; [আইছা] ক’লে; 'কিহে প্ৰাৰ্থনাৰ সিদ্ধান্ত ল'ব পাৰে?' -'উৰৱাহ বিন আজ-জুবাইৰ- কয়; আমি ক’লোঁ; 'গাধ আৰু মহিলা'। -'উৰৱাহ বিন আজ-জুবাইৰ- কয়; আইছিয়া নগদ ধনে ক’লে; 'তেন্তে নাৰীবোৰ কুৎসিত জীৱ-জন্তুৰ দৰে, যদিও আচলতে মই নিজকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামৰ সন্মুখত পিঠিত পৰি থকা দেখিছো, পিঠিত পৰি থকা মৃতদেহৰ দৰে আৰু তেওঁ নামাজ পঢ়ি আছিল'। শ্বু’বাহে ক’লে; 'মই যিমানদূৰ জানো, তাৰ অৰ্থ হ'ল, তেওঁ আৰু কিবলাৰ মাজত পিঠিত পৰি থকা'।