Imam Ahmad : 23800

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ خَرَجَ فَصَلَّى

आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन जा'फर], ताणें सांगलें, आमकां [स्यूबाह] [अल-हकम] कडल्यान [इब्राहिम] कडल्यान [अल-असवाद] कडल्यान सांगलां, ताणें सांगलें; ‘रसुलुल्ला शल्लल्लाहुअलैहिवसल्लम घरांत आपलीं कामां कशीं करतालीं हाचे विशीं हांवें [आयस्याक] विचारलें’. म्हणून -ऐस्याह- म्हणलें; "तो सदांच आपल्या बायलेक तिच्या कामांत आदार करता आनी मागणें करपाचो वेळ येता तेन्ना तो मागणें करपाक वता."