Imam Ahmad : 23534
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّازِقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مِنْ هَذِهِ الْمُرَحَّلَاتِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَعَلَيْهِ بَعْضُهُ وَعَلَيَّ بَعْضُهُ وَالْمِرْطُ مِنْ أَكْسِيَةٍ سُودٍ
Esan zigun [Abdurrazaq], esan zuen; jakinarazi digu [Sufyan], [Thalhah bin Yahya], [Ubaidillah bin Abdilah bin Utbah], [Aisyah], sallallaahu'alaihiwasallam profetak behin bidaiatu ondoren alaitasunez jantzita otoitz egin zuela. Eta behin Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam otoitz egin zuen horietako batzuk jantzita eta nik ere izan nuen. Eta alaitasunaren esanahia arropa iletsua da.