Imam Ahmad : 23534

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّازِقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مِنْ هَذِهِ الْمُرَحَّلَاتِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَعَلَيْهِ بَعْضُهُ وَعَلَيَّ بَعْضُهُ وَالْمِرْطُ مِنْ أَكْسِيَةٍ سُودٍ

Dopo vêlu contât [Abdurrazaq], al disè; al à ripuartât a nô [Sufyan], di [Talhah bin Yahya], di [Ubaidilah bin Abdilah bin Utbah], di [Aisyah], che il Profete al preave une volte doprant une vore di gjoldie dopo vê viazât. E une volte ancje il Rasulullah al preà doprant un pôc di chel e ancje jo o vevi metût sù un pôc di chel. E il significât di alegrie al è vistît pelôs.