Imam Ahmad : 23331
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ عَفَّانُ أَخْبَرَنَا الْمَعْنَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي نَفَرٍ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ فَجَاءَ بَعِيرٌ فَسَجَدَ لَهُ فَقَالَ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَسْجُدُ لَكَ الْبَهَائِمُ وَالشَّجَرُ فَنَحْنُ أَحَقُّ أَنْ نَسْجُدَ لَكَ فَقَالَ اعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَأَكْرِمُوا أَخَاكُمْ وَلَوْ كُنْتُ آمِرًا أَحَدًا أَنْ يَسْجُدَ لِأَحَدٍ لَأَمَرْتُ الْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا وَلَوْ أَمَرَهَا أَنْ تَنْقُلَ مِنْ جَبَلٍ أَصْفَرَ إِلَى جَبَلٍ أَسْوَدَ وَمِنْ جَبَلٍ أَسْوَدَ إِلَى جَبَلٍ أَبْيَضَ كَانَ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تَفْعَلَهُ
Esan digu [Abdush Shomad] eta [Affan], esan zuten biek; [Hammad] esan ondoren, [Affan] esan zuen; Modu esanguratsuan jakinarazi digute, [Ali bin Zaid], [Sa'id] [Aisyah] Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam. Muhajirin eta Ansarko hainbat jenderekin zegoen, orduan gamelu bat etorri zen eta makurtu zitzaion. Hala esan zuten lagunek; 'O Allahren mezularia! Abereak eta zuhaitzak zure aurrean makurtzen badira, eskubide gehiago dugu zure aurrean makurtzeko». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. esan zuen: «Agur ezazu zure Jauna eta ohoratu zure anaiak. Norbaiti norbaiten aurrean prostratzeko aginduko banu, zalantzarik gabe emakume bati -emazteari- bere senarrari prosternatzeko aginduko nioke. Senar batek mendi horitik mendi beltzera eta mendi beltzetik mendi zurira pasatzeko agintzen badio, orduan emazteak obeditu beharko luke».