Imam Ahmad : 23301
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَدَّانُ فَقِيلَ لَهَا مَا لَكِ وَلِلدَّيْنِ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ كَانَتْ لَهُ نِيَّةٌ فِي أَدَاءِ دَيْنِهِ إِلَّا كَانَ لَهُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَوْنٌ فَأَنَا أَلْتَمِسُ ذَلِكَ الْعَوْنَ
Esan digu [Musa bin Daud] esan digu [Al-Qasim, hots, Ibn Al-Fadhl] esan digu [Muhammad bin Ali], esan du; [Aisyah] emakume bat zen, askotan zorrak zituena, hala esan zioten; zergatik zorretan sartzen zara maiz?». -Aisyah- erantzun zuen; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam esaten entzun nuen: Ez dago bere zorrak ordaintzeko asmorik duen zerbitzaririk Ala AzzaWaJalla'ren laguntzarik lortuko ez badu. Beraz, nik - Aisyah - laguntza hori bilatu nahi nuen.