Imam Ahmad : 22988

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ هِنْدَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَلَيْسَ لِي إِلَّا مَا يَدْخُلُ بَيْتِي قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ

مارا [سفیان] ءَ چہ [حسیام] ءَ چہ [آئی ءِ پت] ءَ چہ [عائسہ] ءَ گْوشگ بوتگ کہ ھندون ءَ اللہ ءِ رسول ءَ گْوشتگ؛ 'بے شک ابو سفیان یک بخیلیں مردمے ات ءُ آئی ءَ من ءَ ھچبر ھچ نہ داتگ ات بید چہ منی لوگ ءِ لوٹاں'۔ پیغمبر ءَ گوشت: گڑا شرّی ءَ بہ زور اِت بس پہ وتی ءُ وتی چُکّانی زند ءِ رکینگ ءَ۔