Tanda besar ialah diutusnya Nabi Muhammad SAW

Imam Ahmad : 22860

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ ادْخُلْ قَالَ قُلْتُ كُلِّي أَوْ بَعْضِي قَالَ بَلْ كُلُّكَ قَالَ يَا عَوْفُ اعْدُدْ سِتًّا بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ أَوَّلُهُنَّ مَوْتِي قَالَ فَاسْتَبْكَيْتُ حَتَّى جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسْكِتُنِي قَالَ قُلْتُ إِحْدَى وَالثَّانِيَةُ فَتْحُ بَيْتِ الْمَقْدِسِ قُلْتُ اثْنَيْنِ وَالثَّالِثَةُ مُوتَانٌ يَكُونُ فِي أُمَّتِي يَأْخُذُهُمْ مِثْلَ قُعَاصِ الْغَنَمِ قَالَ ثَلَاثًا وَالرَّابِعَةُ فِتْنَةٌ تَكُونُ فِي أُمَّتِي وَعَظَّمَهَا قُلْ أَرْبَعًا وَالْخَامِسَةُ يَفِيضُ الْمَالُ فِيكُمْ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَيُعْطَى الْمِائَةَ دِينَارٍ فَيَتَسَخَّطُهَا قُلْ خَمْسًا وَالسَّادِسَةُ هُدْنَةٌ تَكُونُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ بَنِي الْأَصْفَرِ فَيَسِيرُونَ إِلَيْكُمْ عَلَى ثَمَانِينَ غَايَةً قُلْتُ وَمَا الْغَايَةُ قَالَ الرَّايَةُ تَحْتَ كُلِّ رَايَةٍ اثْنَا عَشَرَ أَلْفًا فُسْطَاطُ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ فِي أَرْضٍ يُقَالُ لَهَا الْغُوطَةُ فِي مَدِينَةٍ يُقَالُ لَهَا دِمَشْقُ

Беҙгә бер хикәйә һөйләне [Әбү Әл Мөғирә] әйтте: беҙгә бер хикәйә һөйләне [Шәфүән] әйтте: беҙгә бер хикәйә һөйләне [Ғәбдүр Рахман бин Джүбәйер бин Нөфәйер] [атаһынан] [Әүф бин Мәлик] әйтте: Мин пәйғәмбәргә барҙым саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһиссәләм: Ул: «Ин», — тине. — Әүф һорай: мин тулыһынсамы, әллә өлөшләтәме? Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм яуап бирҙе: «Дөйөм». Ул: «Эй, Әүф, донъя бөтөр алдынан булған алты нәмәне һана, уларҙан тәүгеһе – минең үлемем», — тине. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм мине тын ҡалдырғансы илап ебәрҙем. Мин әйттем: Шул беренсеһе. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйтте: «Икенсенән; Бәйтул Мәҡдисте яулап алыу. Мин әйттем: Бына икенсеһе. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйтте: «Өсөнсө; ике үлем, улар минең өммәт уртаһында, улар тиҙ үлгән кәзә кеүек һөжүм итә'. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйтте: «Был өсөнсө һәм дүртенсе; өммәтемдең уртаһында булған ғәйбәт - ул уны бөйөкләп: Шул дүртенсеһе, - тине. Бишенсеһе; байлыҡ һеҙҙең арала күпләп, кемгәлер йөҙ динар бирелгәнсе, һуңынан ул уларға асыуланып: «Был бишенсе, алтынсы; Һеҙҙең менән Бану Әшфәр араһында булған килешелгән килешеү, улар һеҙгә һикһән ғәйәттә килде. Мин һораным: Нимә ул Ғәйә? Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм яуап бирә: «Байраҡтар, һәр байраҡ аҫтында ун ике мең байраҡ ята, ул ваҡытта мосолмандар тирмәләре Дамаск тигән ҡалала Ғәүтә тип аталған ерҙә була».