Imam Ahmad : 22034
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ رَجُلٍ جَعَلَ يَرْصُدُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَوَسِّعْ لِي فِي ذَاتِي وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي ثُمَّ رَصَدَهُ الثَّانِيَةَ فَكَانَ يَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] [Syu'bah] [Abu Mas'ud] [Humaid bin Al Qa'qa']-tik [Humaid bin Al Qa'qa'] Profeta sallallahu 'alaihi wasallam jazartzen ari zen pertsona batengandik esan digu, bere otoitzean: "O Allah! Barkatu nire bekatuak, zabaldu nire esentzia, bedeinkatu niretzat emandakoa'. Gero berriro atzetik ibili zen eta antzeko otoitz bat egin zuen.