Imam Ahmad : 22034

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ رَجُلٍ جَعَلَ يَرْصُدُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَوَسِّعْ لِي فِي ذَاتِي وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي ثُمَّ رَصَدَهُ الثَّانِيَةَ فَكَانَ يَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ

Na taʻu mai e [Muhammad bin Ja'far] ia i matou [Shu'bah] mai ia [Abu Mas'ud] mai ia [Humaid bin Al Qa'qa'] mai [se tasi] o loʻo sipai i le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah), na ia fai mai i lana talosaga: 'Le Atua e! Faʻamagalo aʻu agasala, faʻalautele loʻu tagata, faʻamanuia mea ua e saunia mo aʻu'. Ona toe sipai lea o ia ma fai mai se talosaga faapena.