Imam Ahmad : 22034

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ رَجُلٍ جَعَلَ يَرْصُدُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَوَسِّعْ لِي فِي ذَاتِي وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي ثُمَّ رَصَدَهُ الثَّانِيَةَ فَكَانَ يَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ

Ti tene na e [Mohammed bin Ja’far] a tene na e [Syu’bah] ti [Abu Mas’ud] ti [Humaid bin Al Qa’qa’] ti [mbeni] zo so ayeke gi peko ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam, lo tene na yâ ti sambela ti lo: ‘O Allah! Pardonné asiokpari ti mbi, kono yâ ti bê ti mbi, iri tënë nzoni na ndo ti ye so mo mû na mbi’. Na pekoni, lo kiri lo sara mara ti sambela tongaso.