Imam Ahmad : 21915
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةُ قَالَ حَاصَرْنَا خَيْبَرَ فَأَخَذَ اللِّوَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَانْصَرَفَ وَلَمْ يُفْتَحْ لَهُ ثُمَّ أَخَذَهُ مِنْ الْغَدِ فَخَرَجَ فَرَجَعَ وَلَمْ يُفْتَحْ لَهُ وَأَصَابَ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ شِدَّةٌ وَجَهْدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي دَافِعٌ اللِّوَاءَ غَدًا إِلَى رَجُلٍ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَيُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَرْجِعُ حَتَّى يُفْتَحَ لَهُ فَبِتْنَا طَيِّبَةٌ أَنْفُسُنَا أَنَّ الْفَتْحَ غَدًا فَلَمَّا أَنْ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ قَامَ قَائِمًا فَدَعَا بِاللِّوَاءِ وَالنَّاسُ عَلَى مَصَافِّهِمْ فَدَعَا عَلِيًّا وَهُوَ أَرْمَدُ فَتَفَلَ فِي عَيْنَيْهِ وَدَفَعَ إِلَيْهِ اللِّوَاءَ وَفُتِحَ لَهُ قَالَ بُرَيْدَةُ وَأَنَا فِيمَنْ تَطَاوَلَ لَهَا
Esan digu [Zaid bin Al Hubab] esan dit [Al Husain bin Waqid] esan zidan ['Abdullah bin Buraidah] esan zidan [Buraidah] esan zidan: Khaibar inguratu genuen orduan Abu Bakr-ek bandera hartu zuen, alde egin zuen baina Khaibar ez zen berarentzat konkistatu, eta hurrengo egunean kalera atera zen eta orduan jendea nekatu egin zen, baina orduan Khaibar nekatu egin zen, baina orduan nekatu egin zen. eta nekatuta, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Ikurrina entregatuko diot bihar Allahk eta Bere Mezularia maite duenari eta Ala eta Bere Mezularia maite dituenari, ez da itzuliko garaipena eman arte". Arratsaldean zalaparta egin genuen hurrengo egunean garaipena gertatuko zelako. Goizean Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek goizeko otoitza egin zuen, gero zutitu eta bandera bat eskatu zuen jendea oraindik ilaratan zegoen bitartean, gero 'Ali deitu zion baina begi minez zegoen, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek begietan tu egin zuen eta bandera eman zion eta garaipena eman zion. Buraidah-k esan zuen: Bandera hori lortzeko lehiatu zen horietakoa nintzen.