Barangsiapa mengamalkan tauhid semurni-murninya, pasti masuk surga tanpa hisab

Imam Ahmad : 21383

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ زُرْعَةَ قَالَ شُرَيْحُ بْنُ عُبَيْدٍ مَرِضَ ثَوْبَانُ بِحِمْصَ وَعَلَيْهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ قُرْطٍ الْأَزْدِيُّ فَلَمْ يَعُدْهُ فَدَخَلَ عَلَى ثَوْبَانَ رَجُلٌ مِنْ الْكَلَاعِيِّينَ عَائِدًا فَقَالَ لَهُ ثَوْبَانُ أَتَكْتُبُ فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ اكْتُبْ فَكَتَبَ لِلْأَمِينِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُرْطٍ مِنْ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ لِمُوسَى وَعِيسَى مَوْلًى بِحَضْرَتِكَ لَعُدْتَهُ ثُمَّ طَوَى الْكِتَابَ وَقَالَ لَهُ أَتُبَلِّغُهُ إِيَّاهُ فَقَالَ نَعَمْ فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ بِكِتَابِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى ابْنِ قُرْطٍ فَلَمَّا قَرَأَهُ قَامَ فَزِعًا فَقَالَ النَّاسُ مَا شَأْنُهُ أَحَدَثَ أَمْرٌ فَأَتَى ثَوْبَانَ حَتَّى دَخَلَ عَلَيْهِ فَعَادَهُ وَجَلَسَ عِنْدَهُ سَاعَةً ثُمَّ قَامَ فَأَخَذَ ثَوْبَانُ بِرِدَائِهِ وَقَالَ اجْلِسْ حَتَّى أُحَدِّثَكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا لَا حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَلَا عَذَابَ مَعَ كُلِّ أَلْفٍ سَبْعُونَ أَلْفًا

اسان کي [ابو اليمان] ٻڌايو آهي [اسماعيل بن عياسي] [ضُمُدُم بن زرعہ] کان، [صُرِيح بن عبيد] چيو آهي ته؛ ثُمُدُم بن زرعہ کان، [صُرِيح بن عبيد] چيو ته؛ ثُمُدُم بن قرث الازدي هو، هن ان جي عيادت نه ڪئي. قَلائِي قبيلي مان ڪو ماڻهو ان جي عيادت لاءِ آيو ۽ ثُمُدُم کان پڇيو؛ ڇا توهان لکي سگهو ٿا؟ ان شخص جواب ڏنو؛ ها. ثُمُدُم چيو؛ لکو. هن لکيو؛ سردار عبدالله بن قرث ثُمُدُم لاءِ، جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جو خادم هو. امّا بدو، بيشڪ، جيڪڏهن موسيٰ ۽ عيسيٰ عليه السلام جا خادم توهان جي سامهون هجن ها ته توهان ضرور انهن جي عيادت ڪندا هئا. پوءِ هن خط کي ويڙهيو ۽ چيو؛ ڇا توهان کيس ٻڌائيندؤ؟ ان شخص جواب ڏنو؛ ها. اهو ماڻهو ثُمُدُم بن قرث کان خط کڻي هليو ويو ۽ ان کي عبدالله ڏانهن ڏنو. جڏهن عبدالله ان کي پڙهيو ته هو حيران ٿي بيٺو. ماڻهو چون ٿا؛ ڇا ٿيو آهي، ڪجهه ٿيو آهي؟ 'پوءِ عبدالله ثوبان وٽ آيو ۽ اندر ويو ۽ ان جي عيادت ڪئي. هو هڪ لمحي لاءِ ثوبان جي ويجهو ويٺو رهيو ۽ پوءِ اٿي بيٺو پوءِ [ثوبان] پنهنجو چادر ڇڪي چيو: ويهو، مان توهان کي هڪ حديث ٻڌايان ٿو جيڪا مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌي هئي. مون کيس چوندي ٻڌو ته: منهنجي امت جا ستر هزار بغير حساب ۽ سزا جي جنت ۾ داخل ٿيندا، هر هزار ستر هزار سان گڏ'.