Imam Ahmad : 19475
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنْتُهُ أَنْ أُدْخِلَ يَدِي فِي جُرُبَّانِهِ لِيَدْعُوَ لِي فَمَا مَنَعَهُ وَأَنَا أَلْمِسُهُ أَنْ دَعَا لِي قَالَ فَوَجَدْتُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ مِثْلَ السِّلْعَةِ
Esan digu [Rauh], esan digu [Qurrah bin Khalid], esan zuen; [Mu'awiyah bin Qurrah] entzun nuen [bere aitarengandik] esaten zuela; "Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallam'era etorri nintzen eskua alkondoaren poltsikoan sartzeko baimena eskatzera, nire alde otoitz egin zezan eta ez zidan debekatu, orduan nire alde otoitz egiteko eskatu nion, orduan aurkitu nuen sorbaldan haragia hazten ari zela.