Imam Ahmad : 19475

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنْتُهُ أَنْ أُدْخِلَ يَدِي فِي جُرُبَّانِهِ لِيَدْعُوَ لِي فَمَا مَنَعَهُ وَأَنَا أَلْمِسُهُ أَنْ دَعَا لِي قَالَ فَوَجَدْتُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ مِثْلَ السِّلْعَةِ

Sinabi niya sa amin [si Rauh], sinabi niya sa amin [si Qurrah bin Khalid], sinabi niya; Narinig ko [si Mu'awiyah bin Qurrah] na nagkuwento mula sa [kanyang ama] na sinabi niya; "Lumapit ako kay Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallam upang humingi ng pahintulot na ilagay ang aking kamay sa bulsa ng kanyang damit upang ipagdasal niya ako at hindi niya ito ipinagbawal, pagkatapos ay hiniling ko sa kanya na ipagdasal niya ako, pagkatapos ay natagpuan ko sa kanyang balikat ang (isang bagay) na parang tumutubong laman."