Imam Ahmad : 19475
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنْتُهُ أَنْ أُدْخِلَ يَدِي فِي جُرُبَّانِهِ لِيَدْعُوَ لِي فَمَا مَنَعَهُ وَأَنَا أَلْمِسُهُ أَنْ دَعَا لِي قَالَ فَوَجَدْتُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ مِثْلَ السِّلْعَةِ
A erenikem [Rauh], a erenikem [Kura bin Khalid], a apasa; Ua rongorong [Muawiah bin Qurrah] a apasa seni [seman we] a apasa; 'Ua feito ren Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallam pwe upwe tingor mumuta ai upwe wanong pei non an we pocketin uf pwe epwe iotek fan itei me ese pinei, mwirin ua tingor ngeni an epwe iotek fan itei, iwe ua kuna won afaran pwe a wor -och mettoch- usun futuk a marita'.