Imam Ahmad : 19374
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَن الْحَسَنِ قَالَ قَالَ سَمُرَةُ حَفِظْتُ سَكْتَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ سَكْتَةٌ إِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْرَأَ وَسَكْتَةٌ إِذَا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ عِنْدَ الرُّكُوعِ قَالَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَكَتَبُوا إِلَى أُبَيٍّ فِي ذَلِكَ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَصَدَقَ سَمُرَةُ
[Isma'il] kontatu digunez, [Yunus] [Al Hasan] [Samurah bin Jundub] [Samurah bin Jundub] kontatu digunez, esan zuen; «Bi isilune memorizatu nituen otoitzean, alegia; imamak bere takbira esan zuenean irakurtzen hasi zen arte eta Al Fatihah letrara irakurtzen amaitu zuenean -Al Qur'an- makurtu arte, 'Agertu zen Imran bin Hushainek ukatu egin zuela eta gutun bat idatzi zion [Ubay] horri buruz, baina Ubay-ek Samurah baieztatzen idatzi zien.