Imam Ahmad : 19374

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَن الْحَسَنِ قَالَ قَالَ سَمُرَةُ حَفِظْتُ سَكْتَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ سَكْتَةٌ إِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْرَأَ وَسَكْتَةٌ إِذَا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ عِنْدَ الرُّكُوعِ قَالَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَكَتَبُوا إِلَى أُبَيٍّ فِي ذَلِكَ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَصَدَقَ سَمُرَةُ

Na peko ti so lo tene na e [Isma’il], lo tene na e [Yunus] so alondo na [Al Hasan] so alondo na [Samura bin Jundub] lo tene; ‘Mbi bata na li atënë use so ayeke kpô na yâ ti sambela, so ti tene; na ngoi so imam ni atene takbir ti lo juska lo komanse ti diko mbeti ni na ngoi so lo hunzi ti diko Al Fatihah na mbeti -Al Qur’an- juska lo kuku, ' A si so Imran bin Hushain ake ni na lo sû mbeti na [Ubay] na ndo ni, me Ubay asû mbeti na ala ti fa so Samurah ayeke tâ tënë.