حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ تَبِعَكَ عَلَى هَذَا الْأَمْرِ قَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ قُلْتُ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ طِيبُ الْكَلَامِ وَإِطْعَامُ الطَّعَامِ قُلْتُ مَا الْإِيمَانُ قَالَ الصَّبْرُ وَالسَّمَاحَةُ قَالَ قُلْتُ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ قَالَ قُلْتُ أَيُّ الْإِيمَانِ أَفْضَلُ قَالَ خُلُقٌ حَسَنٌ قَالَ قُلْتُ أَيُّ الصَّلَاةِ أَفْضَلُ قَالَ طُولُ الْقُنُوتِ قَالَ قُلْتُ أَيُّ الْهِجْرَةِ أَفْضَلُ قَالَ أَنْ تَهْجُرَ مَا كَرِهَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ قُلْتُ فَأَيُّ الْجِهَادِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ عُقِرَ جَوَادُهُ وَأُهْرِيقَ دَمُهُ قَالَ قُلْتُ أَيُّ السَّاعَاتِ أَفْضَلُ قَالَ جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرُ ثُمَّ الصَّلَاةُ مَكْتُوبَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ فَإِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَا صَلَاةَ إِلَّا الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى تُصَلِّيَ الْفَجْرَ فَإِذَا صَلَّيْتَ صَلَاةَ الصُّبْحِ فَأَمْسِكْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ فِي قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَإِنَّ الْكُفَّارَ يُصَلُّونَ لَهَا فَأَمْسِكْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَرْتَفِعَ فَإِذَا ارْتَفَعَتْ فَالصَّلَاةُ مَكْتُوبَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى يَقُومَ الظِّلُّ قِيَامَ الرُّمْحِ فَإِذَا كَانَ كَذَلِكَ فَأَمْسِكْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَمِيلَ فَإِذَا مَالَتْ فَالصَّلَاةُ مَكْتُوبَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ غُرُوبِهَا فَأَمْسِكْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ أَوْ تَغِيبُ فِي قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَإِنَّ الْكُفَّارَ يُصَلُّونَ لَهَا

Esan digu [Ibnu Numair] Esan digu [Hajjaj] hots, Ibn Dinar, [Muhammad bin Dzakwan]-tik [Syahr bin Hausyab]-tik [Amru bin 'Asabah]-tik [Amru bin 'Asabah] esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-era joan nintzen eta galdetu nion: 'O Rasulullah, nork jarraitzen zaitu gai honetan -Islamaren Deen-?' erantzun zuen: «Hau da, pertsona askea eta esklaboa». Berriro galdetu nion: 'Zer da Islama?' Erantzun zuen: "Hori da hitz onak egitea eta janaria ematea". Berriro galdetu nion: 'Zer da fedea?' Erantzun zuen: "Hori da pazientzia eta As Samaahah - eskuzabala-". Berriro galdetu nion: 'Zer islam mota da garrantzitsuena?' Hark erantzun zuen: «Musulmanek ahoz eta eskuz salbatzen duten norbait da». Berriro galdetu nion: 'Zer fede mota da garrantzitsuena?' erantzun zuen: «Hori moral ona da». Berriro galdetu nion: 'Zein da otoitz garrantzitsuena?' Hark erantzun zuen: «Hori da denbora luzez zutik egotea otoitz egitea». Berriro galdetu nion: 'Zein da Hijrah garrantzitsuena?' Hark erantzun zuen: "Hau da, zure Rabb Azza wa Jallak gorrotatzen duen edozertatik emigratzen duzu". Berriro galdetu nion: 'Zein jihad da garrantzitsuena?' Hark erantzun zion: «Hau da, edonoren gerra-zaldia zaurituta dagoen eta odola isurtzen ari zaiona». Berriro galdetu nion: 'Zein ordu da garrantzitsuena?' erantzun zuen: «Hori da gauaren azken herena. Orduan derrigorrezko otoitza aingeruek lekukotzen dute goizaldera arte. Egunsentia piztu bada, orduan ez dago otoitzik bi rak'ah izan ezik, Fajr otoitza egin arte. Fajr otoitza egin ondoren, ez egin otoitz eguzkia atera arte. Eguzkia ateratzen denean, benetan Satanasen bi adarren artean ateratzen da, eta garai horretan sinesgabeak gurtzen ari dira, beraz, ez egin otoitz eguzkia atera arte. Eguzkia irten denean, orduan otoitz egin, eta orduko otoitza aberasgarria da, eta aingeruek lekukotzen dute, pertsona baten itzala lantza baten antza izan arte, beraz, une honetan ez egin otoitz eguzkia makurtu arte. Eta eguzkia sartzen denean, orduan otoitzaren saria jasoko da eta aingeruek lekuko izango dute eguzkia sartu arte. Eta eguzkia sartzear dagoenean, ez egin otoitz, Satanasen bi adarren artean sartzen baita eta garai hartan, fedegabeak gurtzen ari dira'.