Siapa memulai perbuatan baik di islam, akan dapat pahala yang mencontoh perbuatan itu, tanpa mengurangi pahala mereka sedikitpun dan sebaliknya
Imam Ahmad : 18406حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُسْلِمٍ يَعْنِي ابْنَ صُبَيْحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلَالٍ الْعَبْسِيِّ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَثَّنَا عَلَى الصَّدَقَةِ فَأَبْطَأَ النَّاسُ حَتَّى رُئِيَ فِي وَجْهِهِ الْغَضَبُ وَقَالَ مَرَّةً حَتَّى بَانَ ثُمَّ إِنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ جَاءَ بِصُرَّةٍ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ ثُمَّ تَتَابَعَ النَّاسُ فَأَعْطَوْا حَتَّى رُئِيَ فِي وَجْهِهِ السُّرُورُ فَقَالَ مَنْ سَنَّ سُنَّةً حَسَنَةً كَانَ لَهُ أَجْرُهَا وَمِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْتَقَصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ وَمَنْ سَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُهَا وَمِثْلُ وِزْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْتَقَصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْءٌ قَالَ مَرَّةً يَعْنِي أَبَا مُعَاوِيَةَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ
Esan digu [Abu Mu'awiyah] Esan digu [Al A'masy] [musulmanetik], hots, Ibn Shubaih-tik, [Abdurrahman bin Abu Hilal Al Abasi]tik [Jarir bin Abdullah]-tik [Jarir bin Abdullah]-tik; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin predikatu zigun, eta limosna emateko ere gomendatu zigun. Hala ere, lagunak motel ibili ziren haren iradokizunari erantzuten, haserrea aurpegietan agertu zen arte. -eta behin esan zuen- -haserrea- garbi ikusi arte -aurpegian-. Orduan, Ansarren artean gizon bat etorri zen urrezko ontzi batekin eta berehala eman zion. Horren ostean, beste lagunak ere batu ziren limosna ematera, aurpegiak poza agertu zuen arte. Orduan esan zuen: «Ohitura on bat hasten duenak, gero ohitura hori praktikatzen du, orduan harentzat saria eta saria da hori egiten dutenen saria batere murriztu gabe. Bitartean, ohitura txar bat hasten denak, gero ohitura hori egiten du gero, bere bekatua kargatuko zaio, eta bere bekatua bekatua batere gutxitu gabe egiten dutenen bekatua bezalakoa izango da».